Mektup 82

(Hâfız Ali’nin bir fıkrasıdır.)

Risale-i Nur gibi bir Cennet bahçesi mevsimine göre meyveyi vermekle müşterilerini tam besler. Yetiştirdiği mücerreb olduğu gibi, o bir hatime ve bütün mütehayyir müşterilerine verdiği nimet ayn-ı hak ve mahz-ı hakikattır. Risale-i Nur gibi bir eserin tevafuk ünvanıyla kerametleri sahib-i basirete mu’cizane parmaklarla çok büyük kapılara işaret eder ki, aç gir selâmeti bul der.

Risale-i Nur’un en cüz’î ve hattâ şer gibi görünen hâdiselerinde çok büyük umûrlar ve çok hikmetli inayetler takıldığı, mükerrer başımızdan geçen haller ile gördüğümüzden; her şeyin nasiyesi elinde ve her şeyin dizgini yedinde olan Rabb-i Rahîm ve Hâlık-ı Kerim ve Kadir-i Kayyum olan Zât-ı Zülcelal’in imkân yok ki izni haricinde bir ip kopmuş olsun ve âciz bir hayvan serkeşlik etsin? Hâşâ mümkün değildir. Elbette ta’dad buyurulan hikmetlerinden ve rahmetlerinden daha belki başka var olan inayetler ve rahmetlere bu mübarek şuhur-u selâsede yetişmek için arzî ve sathî bir hayvandan incitmeden rahmet-i İlahiye indirip Arş-ı Rahmanî meydanında Burak-ı Cennet üstünde seyr ü sefere davet etmesi bu bahara yakışır bir davettir. Her ne ise… Geçmiş olsun. Cenab-ı Hak kemal-i rahmetiyle bire bin muzaaf ecr u sevabla beraber, bir ağrıyan yerinize Risale-i Nur hakkı için binler şifahanesinden devasını ihsan buyursun, âmîn.

Risale-i Nur şakirdlerinden

Hâfız Ali