Mektup 64

(Sabri’nin Sure-i Fil nükte-i i’caziyesi münasebetiyle yazdığı bir fıkradır.)

Şehr-i hal Rebî’in birinci günü Sure-i Fil’in hayretbahş esrar-ı gaybiye ve mana-yı işariyesinden şu asr-ı dalaleti ve binnetice vukua gelen felâket ve helâket daire-in Nur’da o derece ihatalı ve o kadar hak ve hakikata mukarin bir surette tulû’ ve zuhur etmiş ki, bu tulûat ve fütuhatın matla’-ı hassı olsa olsa ancak Kur’an-ı Mu’ciz-ül Beyan olabilir. Ziya ve semeratı da yalnız Risale-i Nur’da mer’î olabilir. Hakka ki, vak’a-i Ebrehe âfât-ı asr-ı hazıra tam tamına mutabık ve tevafuk etmiştir. Ashab-ı Fil’in suret-i helâklerine inan hak cihetinde maraz-ı inkâr veya za’f-ı iman hastalığına mübtela olanlar, şu zamanda küre-i arzın bütün aktarında türlü türlü âfât ve gûna-gûn mesaibin nüzulü bilhassa menba-ı dalalet olan münkir ve müşriklerin ocağı olan Avrupa dalalet ve vahşette ne derece ileri gitmişse, âfât-ı semaviye ve belaya-yı arziyede o nisbette gazab-ı Aziz-ün Züntikam’a çarpılmış ve Kitab-ı Şeriat’ın dâllîn ve mağdubîn haklarındaki muaccel bela ve ceza-yı dünyeviyeleri ile müeccel azab ve ikab-ı uhreviyelerine dair ihbarat-ı gaybiyesini tam tamına isbat ve teyid ve te’kid etmekle Kur’an-ı Mu’ciz-ül Beyan’ın maden-i esrar ve hazine-i ahbar bulunduğu kema hiye hakkıhâ tezahür etmiştir.

Risale-i Nur şakirdlerinden

Sabri