Mektup 66

(İstanbul’daki Risale-i Nur şakirdlerinin bir mektubunun bir parçasıdır.)

Rahmetullahi Aleyhi Rahmeten Vâsiaten meşhur Muğla’lı Fetva Emini Ali Rıza Efendi vefatından biraz evvel, en sâdık ve mahrem talebesi Hoca Mustafa’ya ifşa nev’inde demiş ki: “Bu son asırda ümmet-i Muhammediyeye manevî bir memur tayin edilen Risale-i Nur min-indillah manevî büyük bir vazife ile muvazzaftır ve asrın müceddididir.” demiş. Hem Hâfız Emin gibi bir kısım zâtlara, vefatından birkaç gün evvel demiş: “Bu kadar mahrumiyet içinde Risale-i Nur gibi eserleri vücuda getirmek, kat’iyyen bir inayet-i İlahîdir ve bir dest-i gaybînin inayetidir. Ve bu zamanda bu işe yani hakaik-i imaniyeyi âleme karşı isbat ve ilân etmeğe manen memur edilmiştir. Hem onun Arabî i’caz-ı Kur’aniyesi de yanımda vardır.” diye söylemiş.

Hem Risale-i Nur’un İstanbul’daki has talebeleri yazıyorlar ki: Bilâ istisna Risale-i Nur’u görenler umumen diyorlar ki: Risale-i Nur’un ifade ve üslûb ve isbattaki tarz-ı beyana kimse yetişemiyor. Gören hayret eder. Hem bu kadar risaleleri, bu kadar mahrumiyet içinde vücuda getirmeyi medar-ı hayret görüyorlar. Birisi bir tek risaleyi yirmibeş lira verip kendine yazdırmış. Gayet ehemmiyetli bir hoca diyor ki: Risale-i Nur’un te’lifatındaki tarz-ı beyan ve üslûb ve isbat ve ifadeleri ve bizi ve beni teshir etmiştir, diyor. Şimdiye kadar haddim olmayarak ta’dadı gayr-ı kabil mütalaa ettiğim kitabların hiç birinde böyle âlî beyanata tesadüf etmemişim. Bu bâbdaki kanaat-ı vicdanım ve galebe-i zannım budur ki: Risale-i Nur’daki bu muvaffakiyet, manevî bir ilm-i ledün menbaının mahsulüdür.

Hoca Mustafa, Hâfız Emin