Mektup 91

(Risale-in Nur’un gayet ehemmiyetli bir şakirdi ve bir rüknü olan Ahmed Nazif’in bilmeyerek Risale-in Nur’un intişarına zarar verecek bir harekette bulunmasıyla, birden üç şefkat tokatını yediğine işaret eden bir fıkrasıdır.)

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮ ‬وَاِنْ‮ ‬مِنْ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬اِلاَّ‮ ‬يُسَبِّحُ‮ ‬بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ

Ya eyyühe-l Üstad-ül A’zam ve-l Mürşid-ül Ekrem!

Mübarek dest ü damenlerinizden hasret ve iştiyakla öperek, ihlas-ı tamla merbut ateşli kalbime arz-ı ta’zimat eder ve kudsî müstecab dualarınızı himmet ve irşadat-ı üstadanelerini hulûs-u kalble dileyerek sıhhat ve selâmet ve âfiyetinizle saadet-i dâreyne mazhariyetlerinizi Cenab-ı Rabb-i Erhamürrâhimîn’den niyaz eylerim.

Bir seneyi mütecaviz uzun bir müddetten beri hasret ve iştiyakına tahammül edemeyerek üstadımın mükerrer emirlerine muhalefetle isyankârane bir vaziyet alarak, Risale-in Nur denilen menba’-ı nur ve havz-ı kevser ve hâdi-i mükerrem ve fakr-ı aczin çare-i necatı, masum ve bîçarelerin şâfi’i ve halaskârı ve Nebiyy-i Zîşan Aleyhissalâtü Vesselâm’ın bir vârisi ve âlem-i İslâmın asırlardan beri bekledikleri imamı ve sahib-i zuhuru, gavs-ı a’zamı, kutb-ul aktabı ve âhirzaman ve yevm-ül beterin yegâne pırlantası ve elmas kılıncı olan Risale-in Nur’dan almakta bulunduğum manevî ilham ve feyzi ve necatı az görerek, kamayarak, âdi ve âciz ve cahil şahsımın bizzât ve maddeten de Âl-i Resul Aleyhissalâtü Vesselâm ile de beş dakikalık sohbetin derece-i kudsiyesinden hissedar olmak gibi çok kıymetli manevî kazancı maddeten kazanmak ve teselli etmek ve ebedî hayat-ı istikbaliyemin medar-ı tesellisi olmak gayesiyle masumane hareketim, mahcubane avdetimi intac etti. Çok şükürler olsun ki, o menba’-ı nur ve havz-ı kevserin manevî misafiri olarak maddî ziyafetine mazhar ve çok kıymetli ikramlarına nail olduğumuzdan nasibimizi alarak, o mübarek nurun şefkatli ve hafif üç tokatına hedef oldum.

Birisi: Hilaf-ı edeb olarak oraya gittiğim gün yüzümde o manevî tokat eseri şiş ve ağrı ziyadeleşti.

İkincisi: Yolda bizden lüzumsuz ceza-i nakdiye aldılar.

Üçüncüsü: Otomobilimiz bozuldu. Beş saat yayan yol zahmetini çektik.

Fakat mesrurane avdetimizde Risale-in Nur’un şefkat tokatına mazhar olduğumuza hamd ü şükrederek geldik. Bu seyahat müddeti zarfında üzerimde dolaşan müteaddid hastalıkların da hamdolsun tedavi ve şifa bulmasını kemal-i ihtiramla arzeyler ve afv-ı üstadanelerini hâlisane merbutiyetle rica ve istirham eylerim kıymetli üstadım efendim hazretleri.

اَلْبَاقِى‮ ‬هُوَ‮ ‬الْبَاقِى

Talebeniz

Ahmed Nazif