Mektup 71

(Dalaletin yangınlarına ve saçmalarına kalkan tutan Risale-i Nur hakkında Marangoz Ahmed’in bir fıkrasıdır.)

Kıyamet geldi yanaştı, helâl harama karıştı

Nâs içine fitne düştü, İslâm küffar ile barıştı

Ehl-i İslâm yoldan şaştı, mü’mine âfât erişti

Bize tiryak oldu Risale-i Nur, bize yardım etti Risale-i Nur

Yeryüzünden hayâ kalktı, zekat vermek unutuldu

Bid’atlar meydana çıktı, hacca gitmek baîd oldu

İnsanlar birbirine baktı, namaz kılmak unutuldu

Bize imdad ediyor Risale-i Nur, bize yetişti Risale-i Nur

Cenab-ı Hakk’a hadsiz şükür olsun ki Risale-i Nur öyle bir nur sandalye altmış ki her ne zaman o nurlu sandalyeye çıksam otursam, bu zamanın yangın ve tuğyanları ve hücumları bize dokunmuyor. Ne zaman o sandalyeden indiğimizde hemen o yangınlar ve tuğyanlar o hücumlar bizi yaralıyorlar. Öyle ise Cenab-ı Hakk’a hadsiz şükrederek o nur sandalyesinden inmemeliyiz. Evet Risale-i Nur’un masum talebeleri dahi o nur sandalyesinden indirmemek için, köyümüzde Risale-i Nur’un dersinden başka ders giremedi. Elhamdülillah masum talebeler çoğalıyorlar ve çok çalışıyorlar. Cenab-ı Hak daim çalıştırsın, âmîn.

Risale-i Nur şakirdlerinden

Marangoz Ahmed