Mektup 7

(Hüsrev’in bir fıkrasıdır)

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮ ‬وَاِنْ‮ ‬مِنْ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬اِلاَّ‮ ‬يُسَبِّحُ‮ ‬بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ

Aziz, kıymetdar, sevgili Üstadım Efendim!

Arz-ı ta’zimat eyler, ellerinizden öperim. Çoktan sevgili Üstadıma mektub yazamadım. Hem tebşir edecek bir vesile olmadığı için, sükûtu ihtiyar etmiştim. Hem de uzaklarda bulunan talebeleriniz, her vakit daire-i nazarınızda olduğu düşüncesi, sizi rahatsız etmekten beni men’ediyordu.

Sevgili Üstadım! Tarihten yirmi gün evvel, ehl-i dünya tarafından üçüncü bir taarruza daha maruz kaldık. Arabca ezan ve kameti bahane ederek beni mahkemeye sevketmişlerdi. Bu esnada gizli zındıka ehlinden mevki’ sahibi bir kimsenin, arkamdan bana hitaben “Âhirzaman Müceddidi” diyerek uzaktan bağırmasından çok müteessir oldum. Bu kadar gayzla bana bakıldığını bilmiyordum. O teessür ile leffen takdim ettiğim istidayı yazarak, üç vekalete göndermiştim. Cenab-ı Hakk’a yüzbinler şükür olsun, Risale-in Nur’un ruh-u manevîsini imdadıma gönderdi. Adliye Vekaleti’nden istidam üzerine sorulan suale bura mahkemesi cevab vermiş ve bugün de beni “Bir insanın hususî ikametgâhında okuduğu Arabca ezan ve kameti kanunen memnu’ değildir.” diyerek men’-i muhakeme ettiler. Bu vesile merakta kalan kardeşlerime ve sevgili Üstadıma şu mektubu takdim ediyorum.

İşte sevgili Üstadım! Zındıka tarafdarlarının maksadlarının hilafına olarak, Risale-in Nur’un ruh-u manevîsi beş sene sonra böyle bir sebeble, benim gibi pek hakir bir talebesi vasıtasıyla hem vekaletlere, hem de Isparta’ya karşı hem kendini, hem müellifini ve hem de talebelerinin âlî seciyelerini tekrar müdafaa etti. Zındıka tarafdarlarının rağmına olarak, iskât ettirilmek istenilen kalemi durdurtmadı. O kalemin biraz daha azmini tahrik etmeğe vesile oldu.

Sevgili Üstadım! Bugün Yirmidokuzuncu Mektub’un Dördüncü Kısmı’nı bitirmek üzereyim. 24, 26, 28, 29. Mektubların tevafukatında ol kadar güzellikleri var ki, görmek bir başka lezzet veriyor. Şükür Risalesi’nde bütün şükür kelimesi tevafuktadır. Ramazan Risalesi’nde bütün Ramazan-ı Şerif kelimesi tevafuktadır. Hiç hâriç yoktur. Vehhabîlere aid risalede, bir sahifede bütün ashabın isimleri birbirine bakıyor. Gerek Yirmialtıncı ve gerekse Yirmisekizinci Mektub’da bütün Kur’an kelimeleri, sahife arkalarında dahi hiç hâriç kalmamak üzere tevafukta olduğu için, bilhassa Yirmidokuzuncu Mektub’un Üçüncü ve Dördüncü Kısımlarındaki Kur’an kelimelerini altun yaldız ile yazılmıştır.

Hüsrev

Yaşa! Var ol! Kahraman kardeş! Allah senden ve arkadaşlarından kat kat razı olsun, âmîn!

Günahı çok kardeşin ve talebe arkadaşın

Ahmed Nazif