Mektup 63

(Hasan Âtıf’ın...)

Manada parlacık kâtibleri gördüm. Biz kıdemli kâtibleriz, dediler. Bana bir Lem’a uzattılar. Okudum yazdım, yazdım okudum. Yattım, mana içinde uyudum. İçinde bir mana gördüm. Özümden öptüler, ben de onları koçdum (kucakladım). Bana aç dediler, avucumu açtım. Avucumda şöyle bâlâsı vardı.

Bediüzzaman’ın ezelî talebelerinden Hasan Âtıf’ manevî eline..

Al işte şu biraz ömrü ki az gayr-ı safî.

Haydi arş dünyaya ki, bir yanı mahî, bir yanı vahî.

Biraz da akıl al, ama iyi tut, tut orada.

Sultan-ı kanaat şehinşahı.

Câh mâh içinde, nazarı kâfi, huzuru bâki.

Gün gün durul bilip hekimi şâfî.

Yoruldun mu dön gel, bul hakîmi padişahı.

اَلْبَاقِى‮ ‬هُوَ‮ ‬الْبَاقِى‮ ‬وَاغْفِرْ‮ ‬لَنَا‮ ‬يَا‮ ‬مُعَافِى