Mektup 4

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮ ‬وَاِنْ‮ ‬مِنْ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬اِلاَّ‮ ‬يُسَبِّحُ‮ ‬بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ

Vefakâr, fedakâr, ihlaslı kardeşimiz Mustafa Osman Efendi’ye,

Çok kıymetli 20 Teşrinievvel 942 tarihli mektubunuzu aldım, teşekkür ederim. Pederim yazmıştı. Cenab-ı Hak hayırlı günler, hayırlı işler, hayırlı saadetler nasib etsin, âmîn. Gösterilen teveccühe lâyık değilim. Vazifemizdeki kudsiyet çok büyüktür. Bu sebeble fahr ve gurur gibi âciz insanların haddi değildir. Ancak şükürle, acz ve mahviyetle enaniyeti eriteceğiz. İlkbahar yolculuğunda uğurlu, hikmetli bir tesadüfün mahsulü sizlerin duası berekâtına, nihayetsiz kusurlarımın dergâh-ı İlahîde afvedilmesine inşâallah vesile olur. Bilmukabele hürmetle ellerinizden öperim. Müjde olarak aldığınız cevabda hiçbir Risale-i Nur talebesinin nâil olmadığı iltifata mazhar oldunuz, tebrik ederim. Çünki sizde manevî bazı hasletler Üstadım tarafından hissedilmiş. İntisab ettiğiniz hasib ve nesib şeyhiniz olan o zât-ı muhteremin ellerinden ve ayaklarından öperim. Selâmımı söyleyiniz ve Risale-i Nur’u okusun. Yazı bildiği takdirde yazmak şartıyladır. Ve Risale-i Nur’a talebe olur. Evvelce arzettiğim gibi Risale-i Nur şeyhlik, müridlik değildir. Sünnet-i Seniyeye ittiba ile Hazret-i Kur’ana hizmet etmektir. Binaenaleyh Risale-i Nur’u yazmak ve okumak veya neşretmek başka tarîkatça men’ edilemez. O tarîkatın halifeleri dahi Risale-i Nur’a muarız değil, bilakis talebe olmaktadırlar. Bazılar müstesna. Enaniyetlerini yenemediklerinden yemişli ağacı taşlarlar, dikkatinizi çekerim.