Mektup 56

(Hâfız Ali’nin mektubundan bir parça)

Evet yâ Üstad! Evvelce biz görüyorduk ki, her tarafı varlık içinde bir kahtlık ihata edip inlediği halde Isparta Vilayeti müstesna hattâ Burdur ile bir farkını görüp Risale-i Nur’un kerameti diyorduk. Ne zaman Sava hâdisesinde Risale-i Nur’a iliştiler, o musibet bir derece istila etti, zulüm ileriledi. Fakat yine şimdi lillahilhamd bütün Anadolu’da ayn-ı Cehennem içinde müstesna bir Cennet hükmünde Isparta biliyoruz. Ve ben kusurlu taleben, bunu bütün ruhumla tasdik ediyorum. Nasılki hususî ferdlerde Risale-i Nur’un birer kerameti olduğu gibi, umumî muhitimize bir vech-i rahmeti, bir feyz-i bereketi ve bir itidal-i asayişî ciheti ve bir ikram-ı eltafı kat’iyyen var olduğuna bu bayramda yanıma gelenlerin tasdikleriyle bizim hükmümüzü tasdik ediyorlar.

İkinci sualin cevabı ise, Risale-i Nur şakirdlerinin kıyamet kopmasının yakınına kadar mücahedelerinin devamını hadîs-i şerifin işaretini, âyet-i kerimenin teyid buyurması, bizim gibi cahil, günahkâr, mücrim kimselerin lisanıyla şükrü eda edilebilir bir nimet-i uzma değildir ki, ben yalnız başımla o nimete karşı bir şey diyebileyim. Yalnız inşâallah o mücahid kahramanların ayaklarının altında toprak bile olmasına razı olduğum bir hissem varsa, o mübareklerin lisanlarını niyetle o hisse ile derim:

Yâ Rab! Size Risale-i Nur’un hurufatı adedince şükür olsun ki, mahza lütf u kereminle bizleri Risale-i Nur’a kavuşturup kusurlarımızla muahaze buyurmayıp daire-i kudsiyesine alıp, kirli ellerimizle yazdığımız nurunuzu kıyamete kadar devam edeceğine va’d-i Sübhanîniz var diye tevekkül içinde sebat ediyoruz.

Talebeniz

Hâfız Ali