Mektup 11

(Sabri’nin diğer bir fıkrasıdır)

بِاسْمِهِ‮ ‬وَاِنْ‮ ‬مِنْ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬اِلاَّ‮ ‬يُسَبِّحُ‮ ‬بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ‮ ‬اَيُّهَا‮ ‬اْلاُسْتَادُ‮ ‬الْكَرِيمُ‮ ‬بِعَدَدِ‮ ‬ذَرَّاتِ‮ ‬الْكَائِنَاتِ‮ ‬وَ‮ ‬مُرَكَّبَاتِهَا

Üstad-ı A’zam Efendim Hazretleri!

Bilhassa hâk-i pay-i faziletmeabîlerini pûs ederim. Bundan 15 gün evvel, biri musarrah diğeri muzmer iki mes’eleyi havi tebşirname-i ekremîlerini aldım ve cihet-i aidiyeti olan kardeşlerime okuttum. Lillahilhamd saadet-i ebediyenin Risale-in Nur müşterilerine ağuş-u şefkat ve rahmetini açtığı görülmüştür. Hemen Rabbim daireden ayırmasın. Ömrümüzün sonuna kadar o kapıda muvazzaf kılsın. Fâni âlemin fena ve fâni âmâlinden bizi âzad kılsın, âmîn.

Evet Üstadım! Risale-in Nur’a ihtiyacımızın kesilmeyeceğine kat’î kanaatım geldi. Bu dairenin sermayesinden şükrü ödenemeyecek derecede servete mazhar olduk. Fakat fakr-ı ihtiyaç yine tevalî ve temadî etmektedir. Bunun içindir ki, Rahman-ı Rahîm olan Allah-u Zülcelal bizler gibi fakir, zaîf, muhtaç, âciz, bîçare kullarına umulmadık canibden, me’mulümüzün milyarlar derece fevkinde emraz-ı ruhiyemize tabib ihsan buyurdu. Levh-i Mahfuz’dan, tedavisi müşkil hastalıklarımıza yeni yeni mualeceler lütfedip, eczahane-i Kur’aniyeyi meccanen küşad etti. Bazan bir imtihan için, hâzık tabibimizi muvakkaten tefrik ediyordu. Haydin derece-i ihtiyaç ve istiğnanızı anlayın dedi. Devr-i fetret gibi bir derekeye koydu. O sırada anladık ki; mekanizmasız bir mavzer, kamasız bir top, motorsuz bir fabrika gibi olduk. Hamden sümme hamden rahmet ve keremiyle بَعْدَ‮ ‬عُسْرٍ‮ ‬يُسْرًا sırrına tevfikan vâsi’ hazine-i rahmetini yine açtı. Binler sene ömrümüz dahi olsa ihtiyaç da tükenmeyecek. Bu iş hadd-i bâlâsını buldu denemeyecek. Ya Rabbî! Sana hesabsız şükür, nihayetsiz hamd ü sena olsun.

Hata ve kusurda ileri, amelde çok geri kalan

Sabri