Mektup 102

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮ ‬وَاِنْ‮ ‬مِنْ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬اِلاَّ‮ ‬يُسَبِّحُ‮ ‬بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ‮ ‬اَبَدًا‮ ‬دَائِمًا

Aziz Üstadım!

Bu hafta, zâtınıza mahsus iken terahhumen telattufen biz zavallı ve bîçare şakirdlerinize hediye ettiğiniz garib bir münazara-i nefsiyeyi aldık. Bizlere Nur yolunda en kuvvetli, en faideli hakikat dersini veren bu kıymetli lütufnameniz bizi nurlara garketmekle beraber kabil-i iltiyam olmayan dehşetli yaralarımızı yine deşti, ızdırab ve kederlerimizi kat kat artırdı. Âh nasıl müteessir olmayalım, nasıl âh u figan etmeyelim? O aziz nur üstad Nurların fütuhatlar devresini, Allah’ın bu zafer-i nihaiyesini dünya gözüyle seyrediyorken, risaletinin hitama erdiğini bütün mesaî ve teşebbüsat-ı maneviyesinin meyvelerini sünbüllenerek inkişafta olduğunu müşahede ederek âhirzamanda deruhde ettiği vazife-i ıslahı îfa ettiğinden gelen kudsî ve İlahî bir zevk ile bu hayat-ı fâniyeden kat’iyyen çekilerek âlem-i berzahtaki milyonlar sevgilileri olan hanedan-ı Nur’a iltihak etmek istiyorlar. Ve böyle bir mevzu ile bizim yaralarımıza en şâfî merhemi şimdiden sürerek bir teselli kapısını merhametle bizlere açıyorlar. Ve bu vesile ile de en kudsî ve mesleğimizin esasından evvel ihlası ders veriyorlar.

Evet aziz Üstadım! Siz fırsat buldukça “Benim şahsıma ehemmiyet vermeyiniz. Nurlar size kâfidir.” buyuruyorsunuz. Evet emirlerinize itaat ediyoruz, fakat sözden anlamayan, kayıd altına girmeyen letaifimize nasıl haber anlatalım? Onların manevî gözyaşlarını nasıl teskin edelim? Onların yaralarına nasıl merhem sürelim? Evet Üstadım! Biz sana bağlı olduğumuz kadar ve aynı alâka ile Nurlara da bağlıyız. Biz sana meftun olduğumuz kadar, Nurların da meftunuyuz. Biz sana hayran olduğumuz kadar, Nurlara da hayranız. Kur’anın sema-i manevîsinden tulû’ eden o afitab-ı manevî ve şems-i hakikat olan Nurların mahall-i in’ikası, kalb-i şerifiniz değil midir? O bahr-i hakikat her ne kadar Cennet-i Kur’andan nebean ediyorsa da, senin o vâsi’ kalb-i azizine dökülüp orada cuş-u huruşa gelerek bir âb-ı kevser, bir âb-ı hayat halinde kalem kanalıyla kalblerimize akmıyor mu? O kararmış kalblerden zulmet-i küfür ihraç ve o ölmüş kalb ve ruhları âb-ı hayatıyla ihya eden Nurlar değil de nedir?

Biz Nurları senin mübarek elinle bulduk. Nur’u ve Nurları sevdiğimiz gibi, seni de seveceğiz. Buna kimse bir ad takamaz, bir ayıb bulamaz. Sana en ağır ve dinsizce tabirlerle iftira eden ve kendilerini âlim sanan feylesoflar, ehl-i dalaletin başına indirdiğin en ağır darbeler karşısında bile Nurların hakikatını inkâra cür’et edebildiler mi? Neticesinde asâ-yı inkârlarını kırarak, Asâ-yı Musa’ya teslim olmadılar mı? Nur’un müellifinin ve onun kahraman hâdimlerinin ve Nurların yok edilmek istenildiği bir hengâmda inayet-i İlahiyenin imdad ile hıfz u harasetiyle çürütülmeyen, mağlub edilmeyen Nurları çürütmek, artık kimin haddine düşmüş? Bizi yoldan çevirmek, bizi şübhelere düşürmek, inayet-i İlahiye bizim ile olduktan sonra hangi münkirin, hangi mülhidin haddidir? Hayatınızda da, âlem-i nura irtihalinizde de Nurlar yolundan dönmeyeceğiz, hizmette kusur etmeyeceğiz. Tasarruf-u maneviyeniz sayesi altında, ömrümüz oldukça Nurları neşre devam edeceğiz. Daima Risale-i Nur’u pişvamız edinip her umûrumuzda iktida ve her halimizde iltica edeceğiz. Sözümüz yeminimizdir. Fakat Allah’ım, sizi başımızdan çok uzun seneler eksik etmesin. Rahmet-i İlahiyeden niyazmend olduğumuz noksanlarımızı da tamamlayalım.

Aziz Üstadım! Hem bu münazara-i nefsiye diye isim verdiğin mevzu’ senin nefsanî arzuların sebebiyle değil, biz bîçarelere ders vermek için, bizim en korkunç ve derin yaralarımıza merhem sürmek için kalbde tulû’ etmiştir. Zira ki Hazret-i Kur’anın maşrık-ı manevîsinden işrak eden hakikat güneşinin ma’kesi olan bir kalbe zulmet duhûl edemez. Nurların menba’-ı feyzi olan bir bahr-i bîpâyana bulanık su akamaz.

Aziz Üstadım! Tekellüf ve hodfüruşluk, tasannu’ ve riyasını çürütmek isteyen bîçare rakiblerinin hal ü şanıdır. Eğer bu davada sadık olmasaydım ve iddiamda isabet bulunmasa idi, Nurlardaki kat’î tesirler olur mu idi? Bu kadar hak ve hakikat yolcusu hayatını vakfederek, her an lüzum görülürse canını da fedaya söz vererek o Nurlara sarılırlar mı idi? Bu kadar küstah ve zalim düşmanlar karşısında hizmet-i Nuriyede sebat ederler mi idi? Hâyır! Ya niçin her felâketi gözönünde tutarak, başlarını koltuk altına alarak, hizmette kusur etmemeğe çalışıyorlar? Bu yola bunları sevkeden saik ne? Evet o saik o ki, bütün talebelerin Nurlarda en ulvî, en kudsî hakikatı iman ve îkanın yine Nurlarla verdiği nur-u ferasetle görüyorlar. Senelerce tarîkat berzahlarında alamadıkları feyiz ve nuru, zevk ve süruru Risale-i Nur’dan alıyorlar.

Hazret-i Fahr-i Âlem Sallallahü Aleyhi Vesellem Efendimizden veraset-i nübüvvet tarîkiyle gelen nur-u nübüvveti, Risale-i Nur’dan aldıkları bir nur-u imanla senin nasiye-i kudsiyende ve dolayısıyla da Risale-i Nur’da görüyorlar. İşte Nurcuların Nurlardan, Nur hizmetinden bütün zulümlere rağmen ayrılamamalarının yegâne saiki budur.

Aziz Üstadımın en ufak emirlerine itaat etmekliğimiz şart iken, bizleri rızanız hilafında bu vâdide dolaştıran bir saik de, yine Nurların kudsî kamçılamasıdır. Çünki sizin hakikat-ı ihlası ders veren bu mütevaziane mektublarınız okuyan bazı insafsız kimseler sathî görüş ve düşünceleriyle Nurları piyasa-i âlemden kaldırmağa çalışacaklar. İşte bu ahmakane fikir sahibleri bugünden bize çürüttürülüyor. Rızanız hilafına hareketi Nurlar hizmetinde en büyük caniyet addeden bizler, bu yolda tahammül edemeyip rızanız hilafına müessir bir kuvvetin tesir ve tahrikiyle harekete mecbur oluyoruz. İşte bunun için bizleri afvet Üstadım!

Aziz Üstadım! Ruh ve kalbini ve Nurlara teslim ve hayatını hizmet-i Nuriye-i kudsiyeye vakfeden ve Nurlar yolunda yegâne sahibini, seyyidini Nurlar kabul eden ve Nurları din-i mübin-i İslâm’da bir imam-ı sani ve bir nümune-i iktida tanıyan, aynı ruh aynı hissiyatı taşıyan şakirdlerini kusurlarından dolayı afv buyur. Daire-i Nuriyeden, daire-i tedrisinden uzaklaştırma! Hatalarından dolayı gelmesi çok muhtemel şefkat tokatlarına şefi’ olup merhamete seyir ol. Rahmet-i İlahiyeden de bu mübarek gecede niyaz ederiz ki; gerek Nurların tevessü’ ve intişarı ve gerek ümmet-i Muhammed (ASM) ve Nurcuların saadet-i bâkiyeleri ve i’dam-ı ebedîden kurtulmaları için, alettevali devam eden külliyet kesbetmiş dualarınızı ism-i a’zam hakkı için, nur-u Kur’an hürmeti için, Habib-i Rahman ve onun doğduğu bu mübarek gecenin şerefi için kabul buyursun, âmîn âmîn âmîn.

Bilvesile mübarek ellerinizden, mübarek ayaklarınızdan öperek, kusurlarımın affını tekrar niyaz ve kardeşlerimin selâm ve hürmetlerini arzederim sevgili efendim.

اَلْبَاقِى‮ ‬هُوَ‮ ‬الْبَاقِى

Nurlar hizmetinde, Nurlar yolunda çok kusurlu şakirdiniz, çok hakir ve zelil niyazmendiniz

Mustafa