Mektup 7

Sizlere binler selâm ve ihtiram ve nihayetsiz ed’iye ve senalarla tebrikler ederim. İşitiyor ve biliyorum ki, sizin evlâdınız tâlii yaver Ceylan, Risale-i Nur’a verilmiş. Bu hayırlı takdire çok sevindim, hem hayretlere daldım. Çünki bu isme mensub (bir zât-ı nâdir-ül emsal) ¹Risale-i Nur ve müellifini yüzler senelik pek uzak bir mesafeden görüp tam ve mükemmel künye-i muvazzahalarını i’lam ve ilân ve tarif etmiş. Malûmu i’lam kabilinden olmasın, hasb-el îcab dilim döndüğü kadar tekrar ve arz edeceğim:

O mübarek Kutb-ul Aktab, Risale-i Nur sahibine karşı her hevl ü şiddet karşısında bana iltica eyle. Eyleyince ben o müridimin her ihafeli anında muhafazasına memurum. Her şerr ü fitne vukuunda kat’î sıyanet ederim. O veled-i manevim mağrib ve maşrıkta hangi beldede olursa olsun yardım ederim. Yine davasını te’kid ve takviye için kendi kendine diyor ki: Ey Abdülkadir! O mumâileyhe söyle, “Korkma” de. Hem tekrarla söyle. Sen inayet gözü altındasın. Bilâ-fütur asrının mahlas-ı Abdülkadir’i ol. Hem hak ve hakikata sahib ve feda etmek sebeble dâima mes’udsun. Hem sen beni bil ki ²Resulullah Aleyhissalâtü Vesselâm ceddimizdir. Aziz ve refi’ olan Zât-ı Zülcelal Ve-l İkram’a ubudiyet noktasında merbutiyet ve temessüküm iktizası izzet ve rif’atimiz dâimdir, gibi hitabat ve beyanat-ı münireleriyle beşaret dersi veriyor.