Mektup 84
(İnebolu Nurcuları hakkında kısa bir tarifedir)
Birincisi: Üstadından ve nurundan mün’akis, her an bir sultan, bir küheylan vakar-ı azametinden gezerken; sokakta titrer zemin, gürler melekler heybetinden, çarpar kalbim görünce köşeden. Der için için: “Nazif geliyor.” Bütün gözler ona dikilmiş. Kimi beğenmez temerrüdünden, kimi bakamaz yüzüne utancından, kimi kalbinden âşık, havf-ı halktan hakkı izhar edemez. Nurcu kalbinde tık-tak sanki huzur-u Üstad’da… Buyurun lütfen oturalım, Üstad hesabına cevab. Sağol, teşekkür ederim. Bazan yeni muvafık haydi oturalım. Bil ki gönüller mesrur o anda, melekler bile tebessümde, nâciz kalemim nasıl tarif etsin? Siyasetten bahiste bir fısıltı: “Biz Nazif’i siyasetçi diyorduk. Şimdi anladık ki onlar Nurcu imişler.”
Evet Ahmed Nazif Çelebi, maddî-manevî memleketi kurtarmak külfetini tek başına bile sırtına aldığı zaman aleyhinde yapılan zalimane en fena telakkilerin vakarını bozmayan bu kardeşin imanî hizmetine âlem-i İslâm minnetdar eder.
İkincisi: Zeki ve tahsilli olup bütün bilgi ve zekâsını Risale-i Nur’dan tahsil eden çok gayretle çalışan, Risale-i Nur’u şarkta garbda yayan, Amerika misyonerlerine yani Amerika kıt’asına Risale-i Nur’u tanıttıran, müslümanca neşriyat yapan ve mecmuacı şâir Necib Fazıl ile Risale-i Nur’un arasını bularak sâbık çekingenliğini ortadan kaldırıp Asâ-yı Musa mecmuasını vererek remzen parça parça intişarına sebeb olan ve gerek tab’, gerek Risale-i Nur’un umumi-hususi çok mühim işlerinde baş rolü alan ve çalışan Abdurrahman Salahaddin…
Üçüncü: Zahirde küçük boyuyla, mana dolu lisanıyla, pek temiz ana doğma kirlenmemiş hergün tezayüd eden güzel huyuyla Risale-i Nur’daki gayreti ve gayret nümunesi, çok takdire değer gidişatıyla mantık ve bilgi dolu hitabıyla İnebolu Risale-i Nur talebelerinin topluluk ve tesanüd timsaliyle ve hanesini bizzât bütün talebeye açık bir medrese-i Nuriye vaziyetine getirmesiyle memleketimizi temsilde çok ileri giden hakikaten şerefli ve çok çalışkan kardeşimiz Küçük İbrahim…
Dördüncüsü: Risale-i Nur’a intisabıyla gençliğinin ilk sarhoşluklarından çabuk ayılan ve ciddî, sarsılmaz zühd ve takvasıyla ve çalışmasıyla Nur’u tarif ve tavsif te hoş sohbetiyle güzel yazı tashihi ve mücrimiyetiyle maddî ve manevî Nur’a hizmeti kat’î ve çok ciddî vakar ve haysiyet takdirkârlığıyla temiz bir nâsiye-i irfan haline gelen, ikinci mübarek Zekeriya olan Mehmed bin Salahaddin…
Beşinci: Sevgili Üstadımızın şifalı nazarlarıyla Nur’un tedavisine mazhar olmuş, gençliğini bu suretle sefahetin elinden kurtarmış, ümmi olduğu halde tereddüdsüz teslimiyetiyle Nur hesabına gülcülüğünü ve iki evsafı birleştirmesiyle Isparta’nın yazılı Nurlarını yüzlerce lira sarfından çekinmeyerek memleketimizde intişar ettirip burayı tam gayrete getirmesiyle kuvve-i hâfıza ve nâtıkasının dürüstlüğü sebebiyle Nur hakikatlarını arzu edenlere kâtiblerin iksirinden daha iyi izah etmesiyle evini, güzel bahçesini Nur dershanesi haline getirmesiyle, hoş sohbetiyle Risale-i Nur’un haysiyet ve azametini göstermekte çok iyi tanıyan kardeşimiz Gülcü Hüseyin…
Altıncı: Süflî bir hayatla otuzbeş yaşını harcayıp istikbalinden korkarak Risale-i Nur kucağına atlayan, ümmi denecek derecede yazıda noksan olduğu, Hâfız Mustafa kardeşimiz İnebolu’ya geldiği zaman elinden tutup keramet-i Nuriyeyi bizzât bu kardeşlerimize gösteren; ondan sonra buranın en güzel kalemini kullanan, Risale-i Nur’a derin bağlılığıyla tanınan, Nur cadde-i kübrasına girdiğinden dolayı çok büyük sefahet, felâket çukurundan kurtulduğundan çok sevinç ve neş’eli olan, gerek maddî, gerek manevî Nurlara yardımda zevk duyarak çalışan ve içimizde çok sevilen kardeşimiz Nalbant Ahmed…
Yedinci: Risale-i Nur talebelerinin ramazanda tevkifi sırasında Isparta’dan getirtmiş olduğu kitabların içinde Hücumat-ı Sitte ve Beşinci Şua gibi risaleler “sende var” diye pestil gibi gece sabaha kadar döğülüp yine sabrederek birçok zorlukların geçilmeğe sebeb olan, günlerce ızdırabını çektiği halde zerre kadar şikayet etmeyen, Risale-i Nur’a talebe olmadan evvelki gaflet, Nur’u elde etmek suretiyle hasenata tebdilinden daima şükren intişarında; gerek yazı ve gerek maddî feragatta gayret gösteren kardeşimiz Semerci Dursun…
Sekizinci: Sevgili Üstadının elini öpmesiyle ve kaleme sarılıp Nurları yazmağa başlamasıyla hayret verici bir değişikliğiyle son derece çalışan, son zamanlarda kendi yazısını çok güzel saymadığı için Sâlih kardeşimizle beraber tashihçilikte çok ileri iş gören, Risale-i Nur’a açıktan açığa dil uzatanlara karşı şahin bakışıyla onları susturan, feragat ve gayretiyle ittihad ve teşebbüste kuvvetli teslimiyet ve hayırhahlığıyla anılan ve sevilen kardeşimiz Büyük İbrahim…
Dokuzuncu: Genç bir şahsiyet olduğu halde ihlası sebebiyle Risale-i Nur’un mütenevvi’ keramat ve güneş gibi hakikatlarıyla bütün köyünün öne gelenlerini fenalıklardan şimdi de küçük-büyük ahalinin kısm-ı a’zamını Risale-i Nur dairesine sokmağa muvaffak olan, bütün sene köyünün çocuklarına Kur’an dersi vermek ve bilhassa Risale-i Nur’un yazısında çok gayret gösteren, bütün köyünü olduğu gibi; hattâ civar köylere de yardımda tesir gösteren ve onları da Risale-i Nur’a teşvik ederek ıslahına sebeb olan mütevazi, mükerrem, takva ve hüsn-ü ahlâka sahib olmak güzelliğine mazhar olan, köyünün birçok çocuklarına Risale-i Nur derslerini bizzât çalıştıran, va’z ve hutbesini Risale-i Nur’dan aldığı ilhamla söylediğini her an ilân eden Urze köyü hatibi Molla Rıfat…
Onuncu: Güzel yazısıyla bütün talebelerin başkalarına yazdırmak hissini duyanların yazı hayretine alan, yirmidört saatte birkaç saatçiğini yemek, uyku gibi zarurî işlerinden mâada bütün gününü yazı yazmakla Risale-i Nur’un gölgesinde hakk-ı diyanet ve takvaya ve kendine mahsus ehl-i kalb olmuş Nur yazıcısı ve kâtibi ünvanına bihakkın liyakat gösteren İzzet…
Onbirinci: Risale-i Nur’u ilk okuyuşta âşıkı olan ve gözyaşlarıyla kuruyan kalemini ıslatan, köyünde tek oldukları halde ehl-i ilhadın en ateşli zamanlarında iman ve Kur’an derslerine çalışan ve köyünün çocuklarını çalıştıran Ömer Ağa…
Onikinci: Kardeşi büyük ruhlu Küçük İbrahim kardeşimizin tavsiye ve gayretiyle çok kalın ve pas ve gaflet ve sefahet çukurundan Risale-i Nur’un ışığı sayesinde kurtulan, az zamanda çok çalışan, umuma çok, her cihette yardım eden kardeşimiz İsmail…
Risale-i Nur’a sevgisi, çalışkanlığı, bağlılığıyla, güzel yazısıyla, teşvik ve tergibiyle sevilen Molla Ahmed, Ömer Lütfi, Mübarek Zekeriya, Tabakçı İsmail, Ali Osman ve daha çok büyük-küçük kardeşler var. Risale-i Nur hesabına isimlerini vermek isterim.