Mektup 157

Re'fet tarafından ihtisar ve tadilinden sonra Lâhika'ya girse ve sair arkadaşlarınız da mealine muttali olsa tensibinize havaledir.

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللهِ وَ بَرَكَاتُهُ اَبَدًا دَائِمًا

Çok sevgili ve müşfik Üstadım Efendim Hazretleri..

Emriniz üzerine Kunduracı Mehmed Efendi ile birlikte Ankara'ya gittik. Celal ve Himi Beyleri göremedik. Birisi İstanbul'da diğeri fazla meşguliyette bulunduğundan görüşemedik. Fakat kardeşimiz Müteahhit İsmail Efendi, Hilmi Bey'le hususi olarak her vakit görüşmekte olduğundan bu hususte lazım gelen izahatın verilmesini ona havale ederek biz doğruca Diyanet Riyaseti'ne gittik. Orada evvela bizim Isparta'da iken tanıdığımız Müderris Hasan Hüsnü Bey vardı. Kendisi Diyanet Riyaseti Heyet-i Müşavere a'zasındandır. Onunla hususi olarak bir müddet görüştüm. Ve izahat verdim. Bilahire beraberce Heyet-i Müşavere odasına giderek Ankara Ehl-i Vukuf Raporu'nda imzası bulunan müderris Yusuf Ziya Bey'i gördüm. Baktım, Zülfikar ve Asa-yı Musa mecmualarıyla, hakkımızda yazılmış olan evraklar önünde duruyordu. Yanında yer gösterdi. Mufassalen izahat verdim.

Dedim: Sizin Raporunuz ve Denizli Mahkemesinin kararı ve Mahkeme-i Temyiz'in tasdiki varken kitaplarımıza vuku bulan taarruz ve bizlere verilen bu sıkıntı neden ileri geliyor.? Madem Cumhuriyet idaresinde kanun herşeyin fevkindedir ve onun hükmü cârî olur. Biz kanun huzurunda beraat etmişiz. Bundan böyle bize ilişmemek gerektir. Bunun men'i sizin vereceğiniz isabetli bir kararla mümkündür. Yoksa biz hakkımızı arayabiliriz. dedim.

Sonra ilave etti: Bu oradaki Adliye memurlarıyla Zabıtanın sizin meseleye vükuf-u tammeleri olmadığından ileri geliyor. Şimdi evrak önümdedir. Sû-i tefehhüme uğramış. Mütalaalarına birer birer cevap vereceğim, dedi. Ve eserleri takdir ettğini söyledi. Ve Üstadımızın selamını söyledim. Bilmukabele selam ve duanızı istediğini bildirdi. Ondan sonra oradan ayrıldım. Diyanet Reisi'nin yanına girdim. Onunla bir müddet görüştüm ve izahat verdim.

Cevaben: Ben Hoca Hazretlerini Dar-ül Hikmet'ten tanırdım. Hürmetim vardır. Kendisine selam ve hürmetlerimi iblağ ediniz, dedi. Ve biz lazım gelen cevabı vereceğiz. İnşaallah iyi olur, dediler. Ve bilumum Diyanet müntesipleri eserleri takdir ile karşıladılar. Bu gibi yolsuz işlerin ancak âsâr-ı diniye mütalaasında hüsn-ü niyet taşımayarak kendi kafalarına göre mana vermelerinden ileri geldiğini anladım.

Ertesi günü Mehmed Efendi kardeşimiz, Erzurum Mebusu Vehbi Paşa'yı görmüş. O zat dahi "Dâhiliye Vekili'ni görüp bu hususta uzun uzadıya görüşeceğim. Üstad Hazretlerine hürmet ve selamlarımı götürünüz" demiş.

Bunun üzerine Parti erkânıyla görüşmeyi İsmail Efendi'ye havale ederek Ankara'dan ayrıldık. Isparta'ya geldim. Kardeşlerimize bu hususta izahat verdim. Hepsi de memnun oldular. Sevgili Üstadımıza dua ederek mübarek ellerinizden öperek dualarınıza muhtaç olduğumuzu arz ederiz, Efendim Hazretleri..

Kusurlu talebeniz

Re'fet