Mektup 12

Lâhika’ya:

Risale-i Nur’un birinci talebelerinden Muhacir Hâfız Ahmed onüç sene sonra vefatından iki gün evvel yazdığı bu mektub, Nurcuların hüsn-ü hâtimelerine ve imanla kabre girmelerine bir delildir.

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮ ‬وَاِنْ‮ ‬مِنْ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬اِلاَّ‮ ‬يُسَبِّحُ‮ ‬بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ

Pek sevgili ve faziletmend Efendim Üstadım Hazretlerine!

Evvelâ: Arz-ı hürmetlerle hatır-ı fâzılanelerinizi sual eder ve her beş vakit arkasında sıhhat ve âfiyette daim olmanızı Cenab-ı Feyyaz-ı Mutlak ve Rabb-ül Felak Hazretlerinden rûz u şeb istirham ve temenni ile beraber ömr-ü âlînizin izdiyadını tekrar Cenab-ı Mevlâ’ya Kur’an-ı Hakîm ve din-i mübin ve şeriat-ı garra-i Ahmediye’ye (A.S.M.) hizmetinizde devam edip bu ümmet-i Muhammed’in (A.S.M.) yollarını size ihsan olunan mukaddes ilim ile tashih etmek üzere son derece yalvarırım.

Efendim! Afv-ı âlîlerine mağruren beni benden siz daha iyi bilirsiniz. Elimde kalemim yok. Lâkin bu hâlimden ne kadar müteessirim ki, bu teessürümün mikdarını Hallâk’ım bilir. Yalnız Rabbime şundan dolayı şükür ve teşekkürler ederim ki, benim kalemsizliğimden olan teessürlerimin izale hususunda Cenab-ı Hak nihayette damadlarım Bahri ve Mehmed ve kerimeleri ve hafidlerim ve mahdumum Hâfız Kâzım aldılar ve yazmağa her gün için devam ediyorlar. Rabbimin bu ihsanına hadsiz şükürler olsun. Ben yazamadığımdan kalbimde yanan ateş sönmedi ama biraz serinledi. Ben fakir kardeşiniz ise Risale-i Nur; Kur’an-ı Azîmüşşan ile Arş-ı A’zam’a merbuttur. Bu mübarek risaleler Kur’an-ı Kerim’in tefsiridir, diye câmide cemaatıma ve zamanın içinde yeni yetişen delikanlılara lisanım döndüğü kadar söylüyor, hem davet ve hem de Risale-i Nur’a çalışmalarına tenbih ve tebliğ ediyorum.

Efendim! Zât-ı fâzılaneleriniz burada bulunduğu gibi değil, mâşâallah talebe çoğaldı ve daha tezayüd edecektir. Her gün Risale-i Nur’lardan bir tanesini terketmeksizin mütalaa ile meşgulüm. Oradan aldığım ahkâmı cemaatime haddim olmayarak va’z u nasihat etmekteyim. Ve onları da elimden geldiği kadar tenvire çalışıyorum. Bu hususta muvaffakiyetime dua buyurunuz.

Kıymetli Üstadım! Ömrüm oldukça buradaki din kardeşlerime Risalelerden aldığım ahkâmı tebliğ etmek en büyük vazifemdir. Efendim! Mahdum-u âcizî köleniz Hâfız Kâzım Risale-i Nur’a o kadar müştak idi ki, gece ve gündüz çalışarak Asâ-yı Musa’yı yazıp Lemaatlardan epeycesini de yazdı. 14 Mayıs’ta mahdumum Kâzım ve hafîdim Bahri mahdumu Mehmed ikisi de asker oldular. Daha henüz kıt’alarından haber alamadım. Lemaat’tan ve Mektubat’tan ve Sözlerden dört tanesini kaybetmişim. Zayi’ olan Sözlerle Mektubat ve Lemaat’tan ne kadar noksanım varsa kardeşimiz Şamlı Hâfız’a yazdırıyorum. Muvaffakiyet duasını rica ederim.

Efendim! Zât-ı fâzılaneleri burada iken bana, benim ikinci vatanım Barla’dır buyurdunuz. Yine dönüp buraya gelirim diye va’d-i kavî vermiştiniz. Ben de bu söz üzerine efendimin vatan-ı sânîsi olan Barla’ya geleceğinizi beklemekte iken bilakis uzak memleketlere gittiniz. Bu hususta gelemeyecekler diye kalbimize bir ateş düştü. Bu tahassüre tahammül edemeyeceğim. Üstadım vücudca çok ihtiyar oldum. Dünyaya veda etmeden, hakiki müçtehid ve şeriat imamı bulunan siz efendimin mübarek nurlu yüzünü bir daha görmek arzu ve emelim o kadar yükseldi ki, tahammülüm fevkindedir. Emir buyurunuz damadım berber Mehmed’le beraber hiç olmazsa bir gün için ziyaretinize geleceğim. Bu hususta Allah aşkına emrinizi beklerim. Refikam âhiret kardeşiniz Emine ve gelinim Nimet, ellerinizi ve ayaklarınızı öper, duanıza yalvarırlar. Hafîdim mini mini Hasan Hüseyin de ellerinizi öper ve kerimelerim ve damadlarım ve çocuklarım ve komşularım cümlesi ricalen ve nisaen selâm ederler efendim.

Efendim! Siz burada iken namaz nihayetinde cemaatla beraber okuduğunuz evradları, biz de terketmeyip cemaatla her namaz arkasında okuyoruz.

اَلْبَاقِى‮ ‬هُوَ‮ ‬الْبَاقِى

Âhiret kardeşiniz

Muhacir Hâfız Ahmed Karaca