Mektup 31
بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ
اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَكَاتُهُ اَبَدًا دَائِمًا
Bu hafta zarfında siz sevgili Üstadımızdan aldığımız mektubdan birincisinde dokuz Zülfikar’la elyazması iki Zülfikar’ın mübarek Sabri ile İnebolu’lu Küçük İbrahim’in hoş ve güzel mektublarının ba’d-et ta’dil ve ıslah Lâhika’ya geçirilmek üzere beraber gönderildiği, hem Safranbolu kahramanlarından Mustafa Oruc’un ve babasının sarsılmaz bir fedakârlık ile Nur’a çalışacakları bildirilmektedir. Bu mübarek mektubu, hem mübarek Sabri’nin, hem Küçük İbrahim’in mektublarını biz de sevgili Üstadımız gibi çok güzel gördük. Hiç ilişmeden Lâhikalarımıza kaydedip kardeşlerimize gönderdik.
İkinci mübarek mektubunuzu bir gün evvel aldık. İnşâallah iki gün sonra da arkadaşlarımıza göndereceğiz. Bu mübarek mektub kahraman Nazif’in yazdığı Zülfikar ve Asâ-yı Musa mecmualarının hatalı olmasından Câmi-ül Ezher’e gönderilmediğinden isabet olduğunu ve birinci mektubda “altıyüz bin kilometre” sehven yazılan nısf-ı kutr-u arzın başka nüshalarda sehiv varsa “altı bin kilometre” olarak tashihini ve İnebolu fedakârlarından kahraman Küçük İbrahim ile Gülcü Hüseyin’in sevgili Üstadımıza gelip gittiklerini ve istiğnada yed-i tûlâ sahibi olduğunu yakînen bildiğimiz sevgili Üstadımız o yüksek istiğnası kendi eserlerinde de göstererek, (bize göre lüzumlu olan) fazla eşyasını satıp, gönderdiğimiz yirmi Zülfikar’ın bir kısmının parası olarak 100 lira gönderdiğini bildirmekte, hem kırk sene evvel Câmi’-ül Ezher Reisi’nin Şeyh Bahit’in izharına vesile olduğu evvelce bize bildirilen pek şâyan-ı hayret ve pek garib ve dehşetli iki hakikatın birinci kısmının yirmi sene evvel kendini gösterdiğini ve bugün de İsveç, Norveç ve Finlandiya hükûmetlerinin Kur’anı kabul ederek dünyanın garbında üç mütemeddin İsevî devletinin bir cihette bir nevi müslüman olmalarıyla ve hakikatın ikinci kısmının meydana çıkmağa başladığını (kalb ve ruhlarımızı sürur ile dolduran) ihbarını tebşir etmekte, hem Ahmed Feyzi’nin zeytin teberrüküne mukabil bir Zülfikar’ın Ahmed Feyzi’ye gönderilmesini emretmektedir.