Mektup 96

(Ta’dilinden sonra Lâhika’ya)

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮ ‬وَاِنْ‮ ‬مِنْ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬اِلاَّ‮ ‬يُسَبِّحُ‮ ‬بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ‮ ‬اَبَدًا‮ ‬دَائِمًا

Birkaç mütedeyyin kardeşlerimin ruhî haletleri az ve çok benimkine tevafuk ettiğinden müşfik Üstadımızın himmet ve mübarek duaları benim ve bizim gibi olanların derdlerine deva olur ümidiyle şu hasbihali yazıyorum.

Ey nefsim, madem diyorsun ki; kendimi beğenmiyorum. Günah ve isyanla âlûde olmuşum. Allah’ın iyi bir kulu olmak birinci dileğim, fakat kusurlarla doluyum. Derdime deva olacak derman isterim. Ey nefsim! Ne ye’s-i mutlak içinde çırpınırsın? Ne için dünyaya gelişinden pişmansın? Bilirsin ki, Rabb-i Rahîmimizin rahmeti çok geniştir. O Yaradan Rahîm-i Zülcelal’in rahmeti hadsizdir. Hem biliyorsun ki, bu vücud sefinesinde senin hiçbir tasarrufun yok. Bütün hüceyrat-ı bedeniyenin hilkat ve fıtrat-ı haliyle o Rabb-i Rahîmini takdis ve tesbih ediyorsun. Ve vazifen o sefine-i Rabbaniyede yalnız dümencilikten ibarettir. O halde sen neden isyan ile küfran-ı nimet ediyor ve hayatından bıkıyorsun? Yoksa kabiliyetsizliğin Rabbimin huzurunda bulunmama bir mania mı teşkil ediyor? Eğer kabiliyetsizliği bir kusur telakki edip bedbînliğe ve isyana düşüyorsun, bilmiş ol ki; kabiliyet ve istidad, Cenab-ı Hakk’ın bir lütf u keremidir. Eğer üzerindeki Hâlık ve Rahîm’in bu nimetlerine karşı şükredersen, o nimet manen güzelleşerek inkişaf eder. Küfür ve isyan ile mukabele etsen, büsbütün elinden çıkmak ihtimali var.

Hem bilirsin ki, ey nefs-i emmarem, sen insanın en büyük düşmanısın. Senin firavunluğunu kırıp şirkten kurtulmak, her kişinin harcı değildir. Ey maraz-ı vesvese ibtilasına maruz kalan nefsim! Hem diyorsun ki, kendini ıslah edemeyen, başkalarının ıslahına vasıta olamaz. Anladım ki, sen o menhus şeytanın hücumlarına maruz kalıp kalbe verdiği ilkaatın tesiriyle evham, vesvese derelerinde inliyorsun. Bundan dolayı müteessir olup, ye’se düşme. Zira bunlar senin arzun hilafında oluyor ve senin malın değillerdir.

O cinn şerirlerine karşı de ki: Elhamdülillah ben mü’minim. Senin şerrinden beni benden ziyade sever Rabbime sığınıyorum. O senin bana vermiş olduğun keder ve ye’s-i mutlak, kâfirlerin başına olsun. Onun için ben aczimi görerek Rabb-i Rahîmime iltica ediyorum. Fakrımı anlayıp onun şefkatine güveniyorum. Üzerimdeki nimet ve âsârını tefekkür ederek hamd ü sena ile lütf u keremine istinad ediyorum. Risale-i Nur’dan aldığım ders Risale-i Nur’un da bir kusurlu talebesi olmaklığım hasebiyle yine Risale-i Nur’u duacı ve şefaatçı yaparak ıslahımı ve ıslahımızı Risale-i Nur hürmetine yaradandan niyaz ediyorum.

Yâ İlahî ve yâ Rabbî! Ebedî kudretinde duran can ve canlar hakkiçûn, kapına gelip yalvaran bu kusurlu biz kullarına rahmet edip kusurlarımızı affeyle. Bizleri Habibin ve Risale-i Nur’un hürmetine ıslah eyle. Âmîn, âmîn, âmîn.

Dualarınıza çok muhtaç talebeniz

Mustafa ve Ziya