Mektup 149

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ دَائِمًا وَ رَحْمَةُ اللهِ اَبَدًا

هركه داد اقرار اينجا محرم ابر ارشد قلب آن آز عشق رسالهءنور پرانوارشد

İmanımızı nur-un alâ nur eden candan sevgili Üstadımız Efendimiz Hazretleri...

Mahall-i iskanım olan Balıkesir Kırkağaç havalisindeki nurcu kardeşlerimizi ziyaret için iki hafta mezuniyetle gittim. Elhamdülillah ziyaret ettim. Oranın nurcu kardeşlerimizin yirmibeş kadara bâliğ olduğunu şimdiki hâl-i hazırda Risale-i Nur'a hevesi, seviyyeleri.. Hâlık-ı Kainat Hazretlerinin inayet hikmetiyle ve Mucizat-ı Ahmediye (A.S.M) ile ve siz Üstadımızın dua ve himmetinizle Risale-i Nur o muhitte gayet büyük bir rağbet kazanmıştır. Acizane o kardeşlerimin Risale-i Nur'a tazimen faaliyetlerini ve Risale-i Nur'un her vardığı karanlık yerleri ve kararmış kalpleri ân-ı vâhidde aydınlık aydınlık içinde tesirini görünce sürurumdan ağlamaya başladım. Gayet çok iftihar eyledim. Ve İnşaallahü Teala kendilerinden ve herbirinin kısa künyesiyle talebeliğe kabul hususunda istirhamkarane bir mektup göndereceklerdir. Yalnız ben acizin kalbinde bir endişe vardı. O da acizâne zât-ı fâzılânelerine arz-ı ihtiramat ve kölenizi de nurcu kardeşlerimizin en geri sınıfına ve en tenbel bir şakirdi olarak kabülü hususunda bir mektup göndermiştim. Kabul olacakmıyım acaba çok tereddüdde idim. Avdetimde Ala Mescid köyüne geldiğimde nurcu kardeşlerimden Mustafa Hoca, Ahmed Hamdi Çavuş ve Abdülkadir kardeşlerim beni görünce dediler ki; "Müjdeler olsun Üstadımız Efendimiz Hazretleri'nden mektubun cevabı geldi.." Ve okumaklığım için bana verdiler. Amma o mübarek mektub-u şerifi okumak için sürurumdan mecal kalmadı. Acaib bir hal vaki oldu. 130 hanelik olan Ala Mescid köyü âcizâneme dar geldi. Artık o mesut günümüzün tarihini bulunduğum odamın başım ucuna yazdım. Yalnız âcizânemi değil umum nurcu kardeşlerimizin kalplerini tenvir edip şereflendiren mektubunuzda Risale-i Nur'un intişarı hakkında çok yüksek faaliyet ve cesaret gösteren medreset-üz zehra erkanı olan ağabeyimiz Hüsrev ve kardeşlerimize buyurmuşsunuz ki "Hakkımda olan senaları kaldırıp sonra Lâhika'ya geçiriniz." Köleniz Lâhika'ya geçecek kadar olmadığım gibi acizane, fâzılânelerinizin şahs-ı âlînizi medih ve sena etmedim. Ve hata diye buyurduğunuz âcizânem, bilmeyerek değil bilerek ve düşünerek yazdım. Gerçi Yirmiyedinci Söz'de buyurmuşsunuz ki; "Sahabelere kimse erişemez.."

Muhterem Üstadımız Efendimiz..

Gerçi bir miktar ta'ciz edeceğiz. Lütfen ve hâlimize merhameten aff buyurmanızı göz yaşlarımızla yalvarırız. Köleniz her nerede olursa olsun hakk-ı hakikati zâhiren görüp ve kalben tasdik ettikten sonra hâşâ-min-huzûr bir takım enaniyetlilere var kuvvetimle müdafaa etmeye her vakit her an hâzırım. Çünkü; hak - hakikatı gizlemek adeta değil, hakiki ve katî bir cürümdür. Şimdiye kadar emsali nâdir değil, emsâli bulunmayan Risale-i Nur gibi tesirli ve dinini imanını herkesin anlayacağı şekilde bir kitap olmadığını enaniyetli hocalardan başka bütün ehl-i iman takdir etmektedir. Bilhassa zindandan daha karanlık bu fesad zamanında hakiki uhrevî bir ilaç hükmünü alan Risale-i Nur'un intişarı hakkında yılmadan usanmadan ve herşeyi gözüne alan ve hertürlü meşakkatlere katlanan her fedakarlığı esirgemeyen, siz Üstad değil misiniz? Bu da şahsınızı medih ve sena mıdır? Bunu da söylemeyelim mi? Bu asırda hiç âlim hoca yok mu idi? Bu sefer mezunen Balıkesir'e gittiğimde Eski Belediye Meydanı'nda gazete bayiinin dükkanı önünden geçerken birçok dinî mecmua ve gazeteler gözüme ilişti.. Hemen dört tanesini aldım. Bu mecmua ve gazeteler bu sene intişar etmektedir. Risale-i Nur ise 50-60 senedenberidir. Bu gazeteci muhterem âlim müellif hoca efendiler, memleketimize bu sene mi geldiler? Daha evvelden bu memlekette değilmiydiler? Hususen 1324 Hürriyet ilanında Avrupa filozoflarının çirkin akîde tohumlarını memleketimize saçmak istediği zaman sancak-ı şerifi ile Ayasofya Cami-i Şerîfi'nde Avrupalılara karşı binlerle halk ile miting yapıp ve Avrupanın efkar-ı nâşiri olan matbaaları, hükûmetin şerefinin muhafazası ve Din-i Muhammediyenin (A.S.M) selametliği için tahrip edilmedi mi? bunu da söylemeyelim mi?

Sevgili Üstadımız Efendimiz..

Ehl-i imanı hakikat yolumuzu şu cümleler ile arz etmeyi münasib gördüm..

Şem'-i rûhumuzla cismimizi pervane düşürdün,

Hayfâ, yolumuzu kendimizi ummana düşürdün

Takdir edemeyiz derd-i derûnumuzla İlâhımız var,

Mevla'yı severseniz söyletmeyin gâmımız var.

Dinleyin sözümüzü ey ehl-i iman özüne edâdır hakka dost,

Ey münkir bizim sohbetimizi gel gör bütün derdlere devâdır hakka dost,

Risale-i Nurları okumak câna safâ, ruha gıda hakka dost,

Risale-i Nur'u yazmak klabe cilâ aşka Hudâ'dır hakka dost.

Siz Üstadımız Efendimiz Hazretleri..

Din-i Mübin hakkında yapmış olduğunuz hizmetleri bilhassa filozofların en tazyikleri zamanlarında bile bilâ-tereddüd haktan başka hiçbir şeyden yılmayan Nur-u Muhammediye'yi (A.S.M) herkesin anlayabileceği bir şekilde ehl-i imanı âgâh ettiğinizde o zaman mezkur mecmua ve gazetelerin cismi değil ismini anmak, kimin haddi var idi.. Acaba bunu da söylemeyelim mi? Yüzünüze karşı medh ü senayı asla ve katiyyen kabul etmediğinizi çok iyi biliriz. Maamafih bir deryaya bir taraftan değil bir kaç yerden bulanık çay aksa bulandırmaz. Sonra halk beyninde hakkınızda dil uzatacak kimse olmaz. Hatta ehl-i İslam ehl-i iman değil, belki hiç iman ve islamlık ile alakası olmayan gayr-i müslümanlar bile hak-hakikati görünce birşey söylemeye cüret edemezler, belki takdir ederler. Risale-i Nur'un siyaset ile politika ile fırkacılık ile alakası olmadığını ve ancak gâye-i fikri ebedi hayatın vesikası bir terhis tezkeresi olan iman yolu olduğunu güneşten daha ayan olduğunu gördüğümüz halde ne için bu zamanın uhrevî en elzem ilacı hükmünde olan Risale-i Nur'a el birliğiyle sarılıp bir vücut gibi bir kardeş gibi Risale-i Nur'u hem yazalım hem okuyalım.. Hem de din iman yolunda sapmış din kardeşlerimizi hiçbir şey matlup ve maksat etmemek şartıyla âgâh etsek olmaz mı?

Bu iman yolu hakkında hükümetten korkacak birşey yoktur. Hükümetimizin politikasına ve kanunlarına aykırı bir hareket olmadığı gibi esas hükümaetten korkulacak şeylerden korkmayız. Türk Millet'nin namusunu ve şerefini ecnebilere karşı tahkir eder derecesinde "Türkiye dinî ilmî hocalarını gerek Hükümet gerek Türk Milleti idare ettiremiyor da köy köy kapı kapı geziyorlar." Ecnebiler bu sözü bize söylemezler mi? İşte milleti seven sayan öyle hem cinin hem kanunun emirlerine mugâyir çirkin hallerden vazgeçmeliyiz. Berber, Hâfız, Hoca Efendiler.. Bediüzzaman nur-u Kur'anla yalnız ehl-i islama değil umum insanlara bir uhrevî sofra kurdu. Ve herkesin iştihasına göre uhrevî leziz yemeklerle tezyin eyledi. Nasibi olup yiyen ve din kardeşlerine takdim eden fevz ü necat buldu. Bin üçyüz sene evvelinden Türkler birçok dinleri kendilerine rehber olarak kabul ettiler. Din-i Muhammediye zuhurunda ve Hazret-i Kur'an-ı Azimüşşan'da olan bu emr-i ilahiyeyi kendilerince pek doğru ve uygun bulduklarından ve yekdiğeriyle kabile kabile aralarında kavga eksik olmazdı. Halbuki Hazret-i Kur'an bunları dost-düşman, fakir-zengin, küçük-büyük bir safta hakkın divanına durmayı ve hakkıyla evamir-i ilahiyeyi birbirine getirene kalbine ilham-ı Rabbanî vaki olduğunu Türkler görünce Din-i Muhammediye uğrunda her türlü fedakarlıklardan kendilerini esirgemedikleri gibi en aziz olan canlarını da bilâ-tereddüd feda ettiler. İşte şimdiki medenî âlem bütün evsafıyla medeniyeti Türklerden aldılar. Bu aziz necip Türk Milleti ve bizim ecdadımız bu Din-i Mübîn'i dokuzyüz sene âlem-i kainata hayret verici idaresini hükümet-i hâzıra pekala bilir. Ve bildiği için yalnız hârice karşı lâ-dîni ilan etti. Yoksa kendi milletine "Türklerin dini yoktur" demez ve diyemez. Her ne ise..

Risale-i Nur müellifi ve şakirtlerini mahkemeye sevk etmenin sebebi ise iki cihettendir.

Birinci Cihet: Bir kısım tarikatçi fakat enaniyetli zatlar sebep oldular. Bu vaziyetlerine âgâh olan Hükümet acaba Bediüzzaman'da öyle çirkin vaziyet olup olmadığını adlî muvazene olan mahkeme terazisine koyup tarttılar. Netice-i mahkemede gerek Risale-i Nur müellifini gerek şakirtlerinin beraatini ve bir ucu arş-ı a'zamda olan Risale-i Nur'un intişarına serbest olmasına karar verdiler.

İkinci Cihet: Akıldan fikirden istifa etmiş bazı küçük memur ve zabıta, Hükümet'e yüzlü görünüp mansıb kazanmak yahut başka bir menfaat ve matlup sebebiyle dinsizliği siyasete, siyaseti dinsizliğe alet ederek Hükümet'in yüksek memurlarını evhamlandırarak her ihtimale karşı acaba diye mahkemeye sevkedildi. Hem netice-i mahkemede, hem ehl-i vukufun tetkikinden sonra yalnız Türk Milleti'ne değil, bütün kainatın zamanın en ziyade gerek uhrevî, gerek dünyevî ihtiyacı olan Hâlık-ı Zülcelal'in bizzat kendi kelamı olan Kur'an-ı Azimüşşan'ın hakiki tercümanı olan Risale-i Nur'un serbest intişarına müsaade edildi..

Bediüzzaman'ın göz nezaretinde bulunmaklığının sebebi de şudur;

Bu mesele Hükümet-i hâzıra'nın kendisinin sır bir efkâr-ı manevîsidir. Yoksa hükümet-i cumhuriye şimdi değil ilk bidayetinden beri Bediüzzaman insaniyet terazisinde muvazene etti. Onun temsil ettiği Risale-i Nur ve şakirtlerinin şahs-ı manevîsi şimdi alem-i beşeriyette bütün evsafıyla ve dinin ve insanlığın bütün memdûhasıyla o manevî şahıs muttasıf olarak hakiki kusursuz hem zerre miktarı lekesiz halk olunmuş. Ve gaye-i fikri beşer alemini hiçbir matlub ve maksad olmamak şartıyla rahmet-i ilahiyeye kavuşturmak için halk olunmuş. Yegane dünyanın en dindar ve en büyük mürşididir.

Muhterem Üstadımız Efendimiz Hazretleri..

Bulunduğum Ala Mescid Köyü'nden zîrdeki esâmîleri yazılı kardeşlerimin kendi istek ve arzularıyla şakirtliğe kabul buyurmaklığınızı cân-ı gönülden göz yaşlarıyla yalvarırlar.

1. Molla Mestan 2. Mustafa Hoca 3. Ahmed Hamdi Çavuş 4. Abdülkadir 5. Ali Şengül 6. İsmail Pala 7. Mehmed Pala 8. Hasan Koçak 9. Abdullah Çavuş 10. Ahmed Kılıç 11. Mehmed Atmaca 12. İbrahim Kaygusuz 13. İbrahim Caran 14. Bekir Aktaş 15. Ahmed Koçak 16. Mustafa Ceviz 17. Ahmed Akçay 18. Mustafa Yılmaz 19. Hasan Esen...

Risale-i Nur, Cenab-ı Hakk'ın inayetiyle ve siz Üstadımız dua ve himmetinizle ve bütün nurcu kardeşlerimizin dualarıyla yakın vakte çok terakkî edeceğine kâni' olmanızı ve bu hususta müsterih ve müteselli olmanızı ve mübarek gönül-ü şerîfinizi daima mesrur bulundurmanızı istirham eyleriz.

Siz Üstadımız Efendimiz memnun ve mesrur bulundukça biz de kendimizi büyük bir bahtiyar addedeceğimize şüphe etmeyiniz. Hayır ve duanızı bekleriz.

Hey, hey, nedir ol hâl-i muteber rûhu enver,

Ol sâkî-i kevser ol rûh-u musavver.

Seyret nice cem eylemiş ol nur ile nârı

Zî-sanat cârî, zî-kudret Bâri.

Nur şakirtlerini kıtâr eyledi Tarîk-i Muhammed,

Ol Şâh-ı Mümecced ol matlab-ı maksada.

Ey münkir sen olsa görsen bu pîş kıtârı,

Çek aşk eyle Bârî'yi dert eyle hârrı.

Ey vâhime ey vâlihe ey şûrîde ey şeydâ,

Ey peste-bâ ey divane ve rüsvây.

Derd ile bela ile geçir leyl nehârı,

Kıl nâle-i vizârı, nûş eyle bihârı.

Yar yüreğimizi, del ciğerimizi gör ki neler var,

Nur-u şevkle doğrudan doğruya Hakk'a haber var.

Ya Rabb, nurcuları Hazretine râhı bağışla,

Ya derd ile bir âh-ı sehergâh bağışla.

Aldın dil-gümrahımızı koydun bizi bî-dil,

Bari yerine bir dil-i âgâh bağışla..

Ala Mescid Köyü imamı

İbrahim Edhem

Talas