Mektup 58

(Dokuz sene hiç gücendirmeden kemal-i sadakatla Üstadına hizmet eden Barla’lı Sıddık Süleyman’ın mektubudur.)

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮ ‬وَاِنْ‮ ‬مِنْ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬اِلاَّ‮ ‬يُسَبِّحُ‮ ‬بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ

Çok sevgili Üstadım Efendim Hazretleri, sermaye-i sürurum efendim!

Dokuz sene kadar ehemmiyetli bir hizmet içinde unutulamaz müşerrefiyetlerden sonra üzerimize ârız olan ateş-i müfarakat yüreklerimizi pek ziyade dağdar etmektedir. Her zaman malûm odanıza vardıkça ve çeşmenize uğradıkça, yakından uzaktan çınarınızı gördükçe ve Çaşırlı nam yayladaki meşhur Yıldız Sarayı’ndan daha kıymetdar taht-ı Süleymanî gibi müteharrik Katran ve Çam saraylarınızı ve her …… geçtikçe, Uzun Kuyu nam muvakkat konak mahalleri gibi kadem-i şerifinizle müşerref olan mahallat ve menazili gördükçe o menzillerden soruyorum: Hani sizin mekîniniz? Nerede sizin ve bizim sultanımız? Acaba bu gözlerimize, o nuranî ve mübarek gözlere bir daha nâzır ve şâhid olmak müyesser olur mu? Benim bu gibi vakıatı hatırladıkça kalbim, gözüm, ruhum hattâ nefsim başbaşa çatıp nâlân ve giryan oluyorlar. Ey âb-ı hayat çeşmesi, senin de har har akan gözlerinin yaşları da mı o mahbub-u zîşanın firakından neş’et ediyor. Ey ağaçlar! Sizin şu …… ve mahzunane ve müteellimane hışıltılarınız o bâis-i şeref velinimetin müfarakat ve bu’diyetinden dolayı mı sizler müteessirane âh u eninler ile inliyorsunuz ve izhar-ı esef ediyorsunuz?

Ey çehre-i âlîşan! Senin uzun zaman müstağfirane, müsebbihane ve muvahhidane yıldırım sadâsı gibi arş-ı a’zama suûd eden ve âlemleri cezbeye ve cuş u huruşa getiren ve pek hârika neş’e ve neşatı etrafa saçmakla ölmüş kalbleri ihya eden halve-gîr sadâ ve nidaların inkıtaa uğradı. Şimdiki şu acib sükûtun ve şerefbahş mekîninin iftirak ve tahassürü sebebiyle midir? Fakat biz Rabbimize kemal-i itimadla merbutuz. Madem ki o nimet-i maneviye ve o devlet-i kudsiye bize hayalimize bile gelmeyen bir surette verildi. Yine o devlet ve saadete mülâkat müyesser olur ve gün doğmadan neler doğar demekle manen onları ve zahiren ruh-u pürmelâlimi teselli ediyorum. Hele Tumsu tabir ettiğiniz mahalde sarpın üzerinde yalçın ve yangın kulesi gibi sivri kayanın başına bülbülvari oturup çay içmek ve içirmeniz hiç hatırımdan gitmiyor. Âh o zevkli ve şevkli ve nuranî hayatın avdetini dört gözle görmeyi Rabbim Teâlâ Hazretlerinin lütf u kereminden bekliyorum. Hem şunu da iftiharla müjde ve arzeylerim ki, o zamandan beri kuraklıktan tahaccür etmiş kıraç arazi gibi kabil-i hars ve ziraat olmayan Barla’daki ruhlara dahi hamden sümme hamden hayat rahmeti yağmaya başlamış. Küçük elmas sabanlar ile ondan fazla çiftçiler Nur tohumlarını ekip sürmeğe başladılar ve faaliyette Allah’tan muvaffakiyetler dilerim. Kazamıza da keza.

Barla’lı

Süleyman