Mektup 62

Kâtib Osman’ın mektubudur. Bu mektubda muhatab, Risale-i Nur’un şakirdlerinin şahs-ı manevîsi olarak kabul ettim. Yoksa ehemmiyetsiz şahsım itibariyle haddim değil.

Said Nursî

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮ ‬وَاِنْ‮ ‬مِنْ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬اِلاَّ‮ ‬يُسَبِّحُ‮ ‬بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ

Ey semavat ve arzın halifesinin sevgilisi ve ey Nebiyy-i Zîşan Aleyhissalâtü Vesselâm Efendimiz Hazretlerinin vekili ve ey Hazret-i Kur’an-ı Azîmüşşan’ın dellâlı ve ey Risale-i Nur’un tercümanı ve ey Sahabe-i Güzin efendilerimizin yârânı ve ey bütün ehl-i iman ve İslâma yardımcı ve ey bütün emvat-ı müslimînin ruhlarına duacı ve ey cemalullahı müşahede edip fâni dünyanın başka hüsünlerine perestiş etmeyen ve ey Cennet-ül Firdevs nimetlerini görüp, dünyanın nimetlerine aldanmayan ve ey bâki ve nuranî bir âlemi seyredip fâni ve dağdağalı ve fırtınalı, elemli, firaklı dünya âlemine hiç ehemmiyet vermeyen ve ey şu fâni dünyada açlıktan ölmeyecek kadar bir rızk ve soğuktan müteessir olmayacak kadar bir elbiseden başka bir şeye tenezzül etmeyen ve ey bütün ömrünü ehl-i iman ve İslâm’ın dünya ve âhirette selâmetleri için Risale-i Nur’a feda eden ve ey şu Âlem-i İslâm diyarı olan Anadolumuzu şu dağdağalı, fırtınalı zamanda mübarek duası ile ve yazdığı mübarek eserleri olan Risale-i Nur ile bir sefine-i Nuh (A.S.) gibi semavî ve arzî âfâttan izn-i İlahî ve himmet-i Peygamberî ile kurtaran çok mübarek, çok sevgili, çok kıymetdar, çok hamiyetli, çok merhametli, çok şefkatli Üstadım Efendim Hazretleri! İrsal buyurmuş olduğunuz vasiyetnameniz biz âciz, kusurlu, günahkâr talebenizin gözlerini kanlı yaşlar ile doldurarak ağlattı ve el’an gece gündüz ağlamaktayım. Ve bu vasiyetnameniz kalbimize bir müfarakat ateşi saçtı ki, artık bu ateş kalbimizde kıyamete kadar sönmeyip yanacaktır. Ve Cenab-ı Erhamürrâhimîn bu dünyada pek çok kusur ve günahlarımız olduğu halde, Risale-i Nur gibi pek büyük eserleri elimize vererek siz mübarek Üstadımıza talebe yaptığına hadsiz şükürler ederek, başta Hazret-i Kur’an-ı Azîmüşşan ile Peygamberimiz Hazret-i Muhammed Mustafa Sallallahü Aleyhi ve Sellem Efendimizi ve Risale-i Nur’u şefaatçi yaparak âhirette de umum kardeşlerimizle birlikte Nebiyy-i Zîşan Efendimiz Hazretlerinin mübarek Liva-ül Hamd sancak-ı şerifi altında toplanmaklığımızı Cenab-ı Hak’tan temenni ve niyaz ederim. Ve Cenab-ı Hak ömrünüze lütfundan ve kereminden daha pek çok seneler ilâve ederek Kur’an’ın nurundan yeryüzüne daha bir çok nur saçmanızı ihsan buyursun. Âmîn, âmîn, âmîn. Ve biz âciz, kusurlu talebelerinizde olan hakkınızı helâl etmenizi gözyaşlarımızla temenni ederek mübarek el ve eteklerinizden öperim efendimiz hazretleri.

Daima hasret ve müfarakat ateşiyle kalbi yanan kusurlu talebeniz

Kâtib Osman