Mektup 81

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ

(Nureddin, Mehmed, İsmail, Nâil’in fıkralarıdır.)

Üstadımızın rızkında acib bir bereket, biz Nureddin, Mehmed, İsmail, Nâil gördük ki: Ramazan’ın başından onaltı gün kadar buranın küçük ekmeğinin bir tanesinin yarısından dört veya beş parçasından bir tek parça (yirmi gram kadar) hem sahurda, hem iftarda, suyu çok bir çorba ile kâfi geldiğini gözümüzle gördük. Şübhemiz kalmadı ki; yaptığı iktisada binaen rızkındaki bir berekettir. Acibdir ki; onbeşinci günü, böyle hesab ettik izhar eyledi. Aynı gecede bereket noksanlaştı, gözümüzle gördük. Keşke söylemese idik de, bereket kalkmasa idi. Üstadımıza zarar ettik.

Üstadımızın hizmetinde bulunanlar

Nâil, İsmail, Mehmed, Nureddin

Evet ben de bu dört kardeşin gördüğünü kat’iyyen tasdik ederim.

Ceylan

Hâşiye: Her gün bir ekmek alıyorum. Yarısını bana teberrük veriyordu, öteki yarısını da dört parça edip, üç parçasını, sabah, akşam kedilerine veriyordu, bir parçasını da kendine alıyordu.

Mehmed