Mektup 83

Kalbe gelen ve tazyik eden birkaç satır şiirle konuşmak isterim.

Ey şah-ı câvidan Risale-in Nur

Gün gibi doğdun bize âlemi nur ettin.

Ey canan-ı ekvan-un Nur

Ey Risalet-ün Nur! Küfriyeti, zulmeti cihandan dûr ettin.

Ey hars-ı sünbül, zümrüd ve yakut-u bostan-un nur

Râh-ı Hüda’da abd-i zelili mesrur ettin.

Ey bütün kevn ü mekânın, sayısız zîhayatın

Yandın ve yakıldın, nice yıl kandırdın nura bizi

Nuru ruhu hayatı bağı bostanı olan Risale-in Nur

Sabrınla asırlar boyunca eyledin kalbe ……

Bu âvâre gönlümü refk-i a’lâya

Çeken kimdir acib Cemil-i Mevlâ’ya

Bakın âşık olmuş urûc eden semaya

Beşaret işaretle refk-i a’lâya

Bakın gülüyor, doğdu mağribden dünyaya

Her nesne birer dost Mâlik-ül Mülk’ten

Her ses bir sadâ-yı Kur’andır, bu alınmaz bizden

Beyn-en nevm ve-l yakaza ey nur dehası

Ben gördüm seni arş önünde safası

Kalemle çiziyordun nur davası

Bî-tahammül seyre aynım muamması.