Mektup 106
وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ
اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللّهِ تَعَالَى مِنَ اْلاَزَلِ اِلَى اْلاَبَدِ بِعَدَدِ كَلِمَاتِ اللّه
Aziz ve muhterem ve müşfik Üstadım!
Haddimin pekçok fevkinde teveccühlerini havi emirname-i üstadanelerini şükranla aldım. Hürmetle, dikkatle ve defaatle okudum. Dedim: Ey nefis! Sen sakın medhediliyorsun sanma! İhtiyarsız nurlu hizmette istihdamın mahza lütf-u İlahîdir. Bu mazhariyetten dolayı tebrik edildiğini anla ve şükret. Hem sen bir talibsin. Talebenin vazifesi, Üstadının emirlerini kayıtsız ve şartsız dinlemek ve yapmaktır. Hem talebenin üstaddan matlubu duadır, rızadır, şefkatine nailiyettir. İhtiyarsız bu nurlu hizmette teklif olunan vazifeyi iyi niyetle, üstadın duasını celbedecek tarzda, inayet-i Rabbanî ile yapabilen talebenin ücreti peşinen verilmiştir. Çünki hâdim ne kadar âdi ise de, hizmet o derece âlî, nurludur. O hâdimin böyle nurlu bir vazifede bulundurulması, bir inayet-i gaybiye eseridir ve nihayetsiz şükre vesiledir. Bu çok nurlu hizmete iştirak edenler, Hizbullah denilen Hizb-i Kur’anîdir. Ferdleri bir geminin mürettebatı ve taifeleri (tayfaları), bir makinenin âlâtı ve çarkları ve bir fabrikanın teferruatı ve tezgahtarıdırlar. Her saat başı kaptanın, başmakinistin ve fabrika müdürünün şu iradesi duyuluyor: Aczinizi biliniz, fakr u ihtiyacınızı anlayınız, şevkle ve şükürle işleyiniz. Niyette, düşünüşte, işleyişte hata ve kusur haksızlık, şükürsüzlük ve küfran-ı nimet demektir. Sonra tokata müstehak, azaba lâyık ve şefkatten mahrum olursunuz. Bazı nümune ve misalleri de ilân tahtasında görüyorsunuz. Filan hâdim şu kusurdan dolayı, bu suretle cezalandırılmıştır, diyerek nefsimle konuştuktan sonra “Esselâmü Aleyke Eyyühe-l Üstad” diyerek girdiğim manevî huzurunuzda birkaç dakika fazla kalmak için maruzatıma devam ediyorum.
Hutbe mev’izeleri Risale-i Nur’un kendisinden başka birisi değildir. Yazılması sırasında bazı tulûat oluyor, onlar da Nurların tesirleriyledir. Hiç iyi şey bana aid değildir. İçlerindeki bazı bozuk yerler oluyorsa da, benim fuzulî müdahale ve kusurumdandır. Ne dünkü suallerim ve mektublarım ve diyar diyar dolaşmaklığım ve ne de bugünkü hizmet tarzım, aslâ ihtiyarımla değildir.
Mübarek Üstadım! Nihad bir hafta evvel askerlikten terhis edildi ve kardeşimiz Abdülmecid’in yanına gitti. Her ne kadar Nihad yanımda değil idi ise de, yakında idi. Birkaç ayda bir görmekle müteselli oluyordum. Esasen efrad-ı ailem yanımda değiller, yalnızım. Nurlarla iştigal ve Nurcularla ünsiyet ederek ve henüz kalkmayan malûm musibetin ref’ini niyaz ederek imrar-ı vakit eylemekteyim. Aziz Üstadımı, ehl-i beytimin de büyüğü biliyorum ve karabet cihetiyle onun mensubları ile de bir aile efradı olduğumuzu hissediyorum. Bu hisler beni اِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ اِخْوَةٌ fermanına daha kuvvetli bağlıyor.
Ramazanın hikmetlerinden bâhis nurlu dersin dört mev’izesi hariç, yirmisekiz mev’ize bitti. Üstadıma tebean otuzüç aded-i mübarekinden sonra ikinci tertib adıyla yine birden ve baştan başlamak düşünüyorum.
وَ مِنَ اللّهِ التَّوْفِيقُ
Bu defa Alvar’lı Mehmed Lütfü Efendi Hoca’dan vasıta ile ve size çok muhibb Vehbi Efendi vasıtasıyla aldığım manzum mektubundan bir suret leffen takdim ediyorum. Mehmed Lütfü Efendi Hazretlerinin ihtiyarlıktan rü’yeti çok azaldığı ve kâtibin de imlası bozuk olduğu için ne kadar anlayabildimse o kadar yazabildim. Yanlışları aziz Üstadım tashih buyururlar. Benim hesabıma asaleten, bütün bu havalideki alâkadarlar namına vekaleten siz sevgili Üstadımın kemal-i hürmet ve ta’zimle mübarek ellerinden öper, başta vasıta-i muhabere olmak üzere bütün o havalideki Nurcu kardeşlerime yüksek vasıtanızla selâm ve dua eder, hayır duanızı istirham ederim.
اَلْبَاقِى هُوَ الْبَاقِى اَلْبَاقِى اَلْحُبُّ فِى اللّهِ
Uhrevî âciz kardeşiniz
Muhlis
Elhamdülillah Said-ün Nursî aziz Üstadım
Eşşükrü lillah bâ emr-i üstad Muhlis bir adam
Vird-i zebanım Lâ ilahe illallah’dır daim
Sana canım da ben de fedayım müşfik üstadım
Hamden lillah nur-u tevhid yâr-ı garındır senin
Nur-u tevhid nur-u didem dilde yârındır senin
Rahm-ı Rahman ez-ezel tâ be-ebed ihsan-ı Hak
Mahza fazlından Hüda’ya Bâki varındır senin
Bir Kerim’dir, bir Rahîm’dir, bir Hakîm’dir Zülcelal
Kerem-i fazl-ı İlahî yâr-ı garındır senin
Nice hamdetmek gerektir Lütfü yâ bu nimete
Gubar-ı kadem-i canan meşk-i barındır senin
Esselâm ey şem’a-i nur-u hidayet esselâm
Esselâm ey matla’-i mühr-ü saadet esselâm
Lüvlübn-ü tevhidde gonce-i hümrah
Nur-u tevhid ise dilde dil-ârâ
Kerem-i Kerim’e bu mazhariyet
Hamdeyle Mevlâ’ya rû ber-zemin-i evvel
Mehmed Hulusi Efendi kardeş anlayamadığım yerler
Bir haknüma zâta olmuşsun yoldaş
İlm-i Ledündana olmuşsun sırdaş
Bir kadri vâlâya olduğun haldaş
Nâehle esrarı eyleme sen fâş.
Alvar’lı Mehmed Lütfü
اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللّهِ تَعَالَى وَ بَرَكَاتُهُ
Biinayetillahi teâlâ meyan-ı ümmet-i Muhammed’de halde haldaşım, yolda yoldaşım, dinde kardeşim Mehmed Hulusi Efendi! Şem’a-i hidayet nurunu firuz eden bir zât-ı âlîkadrin huzur-u saadetine nam-ı kemteranemi tahrir eyle. Tezekkürde bulunduğunuz ve bize hüsn-ü himmetlerini celb ve selâmlarını tebliğiniz, kıymet-i dünya ve mâfiha olan eşyadan değerlidir. Ol zât-ı âlîkadrin himmetlerini istirhamında bir bende-i âciz ve müznib kemter ol bâbda himmetlerine havale.