Mektup 98

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮ ‬وَاِنْ‮ ‬مِنْ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬اِلاَّ‮ ‬يُسَبِّحُ‮ ‬بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ

Mürşid-i ekmel ve rehber-i a’zam efendim hazretleri!

Yâ Rab, sana nasıl hamd ü sena edeyim ki; diyarımız ve sair diyar-ı İslâm’da يَدْخُلُونَ‮ ‬فِى‮ ‬دِينِ‮ ‬اللّهِ‮ ‬اَفْوَاجًا mantukunca gözle görülen müntesib-i Kur’an ve kafile-i ehl-i iman bu zamanda bütün mü’minlerin gözlerini sefih ehl-i dalalet ve ahmak mülhidlere ilân-ı muhalefetle biz mazlumlar nur istiyoruz, sen yangın veriyorsun deyip yıldırım gibi gürleyen, elmas gibi parlayan müslümanların “Allah, Allah, Allah!” diyerek meydan-ı nura ve şâhika-i saadet ve sürura çıktıklarını görünce intibaha gelen bu bîçare düşündüm. Cadde-i kübra-i nur bundan başka olamaz. Hergün kerratla ‮ ‬اِهْدِنَا‮ ‬الصِّرَاطَ‮ ‬اْلمُسْتَقِيمَ emr-i celili ile istediğimiz râh-ı hakikat tam inkişaf ve tavazzuh etmiş elhamdülillah deyip, ben de o mübarek ve nuranî kafileye karıştım ve dikkatle bakıp gördüm ki; güya asr-ı saadet-i sâni gelmiş, zulmet kâbusu dağılmış, kara kalbler cilâlanmış, parlamış. Hem her bir diyar-ı İslâmda etfal-i müslimîn refahı olan Kur’an ve iman derslerini almağa başlamış olmakla fikrime bir dikkat, kalbime bir rikkat geldi. Beni birçok düşünceler aldı. Anladım ki: Nurlu yollarda alâ hâlihî herkes müsabaka ediyor, ne yapalım âcizim, tâkatım yettiği kadar taata devamla beraber peder ve mader-i istikbal olacak olan köyümün çocuklarından bugün yirmi ilâ yirmibeş çocuğa eski yazı ve kıraet-i Kur’ana sa’y ile ümid ediyorum ki şu zamanda can feda edercesine çalışan kardeşlerin nezdinde o mübarek heyetin bir ferdi olabilir miyim, فاتقوا‮ ‬اللّه‮ ‬و‮ ‬يعلمكم‮ ‬اللّه sırrına mazhar olabilir miyim?

Eğirdir Şinasibey Köyü Risale-i Nur’un en edna ve gayet hakir bir talebeliğine namzed

Osman