Mektup 47

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮ ‬اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ

Pek muhterem Üstadım!

Âh mübarek Üstadım! Emirdağı’nda iki cihan serveri Resul-i Ekrem’in vârisiyle ve Kur’an-ı Azîm’in muazzez nuruyla karşılaştığıma halkedici Rahman’a hesabsız şükürler olsun. Yalnız lâyık olan hürmeti îfa edemediğimizden afvımızı dilenirken bütün arkadaşlar da birlikte bu uğurda canlarımızı kurban etmeğe hazırız. Geçende rü’yada, doğacak çocuğun adını Said konmasını emretmişsiniz, müsaadeniz var mı?

Sû’-i kasda cür’et gösteren güruh-u nâriyenin Allah herbirisinin belasını versin. Zehirin dâhil-i beden olduğunu hissedince âcizin bildiği tedbir; bir okkaya yakın tuzlu ılık su veya beş-on aded yumurtanın akını içmeli, kustursun. Arkasından kay ettikten sonra müshil için hindyağı almak. Gerçi panzehirinizin mâşâallah, bârekâllah bunlara ihtiyaç bırakmıyor.

Yakından bütün hizmetinizi yapmağa ve el ve ayaklarınızı hürmetle öpmeğe meftun, duanıza müştak ve muhtaç, âciz, zavallı talebeniz

Hayri