Mektup 11

Müstensihin Üstadı hakkında edindiği kısa bir malûmat:

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ

İhtiyar, bîçare, eşsiz yaşamış, dostsuz bırakılmış, senelerdir inzivaya çekilmiş olduğu halde ikamete memur, daimî tarassud altında bulundurulan yetmişlik bir fâtın-ül asr, yirminci asrın hem Bediüzzamanı hem garibüzzamanı hem imanı kurtarıcısı Said-ün Nursî Hazretleri

Tercüme-i hâline kısaca bir nazar

1- Bitlis’in Hizan kazasının Isparta nâhiyesinin Nurs Köyü’nde doğmuştur. Anası Nuriye Hanım, babası Mirza Efendi’dir. Kürd ailesine mensub olmakla beraber kendisi aslâ Türklük, Kürdlük, Arablık ve Acemlik tanımaz. Milliyeti ancak din bakımından kabul eder. Dünyadaki bütün Müslümanlar ve muhtelif dinlerden İslâmiyete girenler kardeşidir. (Bu fikriyle, dünyadaki iyilikleri ....... ve İslâm Âleminde bir vahdet kurulmasına güzel bir nümune)

2- Tahsil ve terbiyesi, (ümmi)dir. Çocukluğunda hastalığını okuyan hocadan dönerken merdivenden yuvarlanıyor. Ağzından burnundan dehşetli surette akan kandan sonra, min-tarafillah fazilet, ismet, fıtnet, şefkat, zekâvet hassaları peyda oluyor. Fikren mevcudattan ders alıyor. Ulûm-u diniye ile fünun-u asriyeyi mezc, hakaik-ı diniyeyi fünun-u müsbete ile teyid etmiştir. (Bu hârika haliyle, asrının insanlarına fevkalbeşer bir hoca, bir muallim oluyor.)

3- İstikbalde şarkta cehalet yüzünden vuku’ bulacak zararları hissederek önlenmesi için mekteb medrese açtırmak gayesiyle İstanbul’a gelen, millî kıyafetli genç âlimin (Maarifin bugün mekteblere verdiği ehemmiyet o vakit yapılsa idi şarkta belki bir hâdise bile çıkmazdı.)

4- Ülemayı ve müsbet ilimler profesörlerini davet ile bütün suallere tatminkâr cevab vermesiyle bir çok mesailde âlim ve feylesofların şübhelerini izale etmiş olduğundan beynelmilel meşhur Mısır’lı âlim Abdülaziz (Fâtin-ül Asr) namıyla yâd ve ilân etmiştir. Câmi-ül Ezher’e mukabil El-Medreset-üz Zehra namında Van’da bir üniversite yapılmasına irade alınmışsa da harb-i umumî zuhur etti. (Anadolu’nun sinesinde doğan, büyüyen ve acz-i mutlakla, fakr-ı mutlakla, şükr-ü mutlakla Hâlıkına sığınan ve rızaen lillah iman kurtarmak için ihlas ve sebatla çalışan bu zâttan, asrın müslümanları ve bilhassa Anadolu halkı iftihar eder.)

5- Vatanımıza, dinimize, namusumuza taarruz eden Rus ordularına karşı Bitlis milis kuvvetleri kumandanı olarak çok fâik kuvvetlerle hücum eden Rus ordusuna günlerce ve kahramanca müdafaa ile, şehirdeki bütün mühimmat ve erzak ve halkın ve askerin geri taşınmasını temin etmiş. Yaralandığı halde geri çekilmeyi şahsen züll saydığından gazilik makamıyla da karargâhında son mermisine kadar şerefle döğüşmüş. Nihayet bilmecburiye Ruslara esir düşmüştür. Dininin ve vatan ve milletinin selâmeti için canını fedadan çekinmeyen bu kahraman kumandana üç Rus mermisinden biri isabetle kalbinin üzerindeki maden tabakayı deliyor, iç çamaşırda kalıyor. İkincisi, sol tarafta hançerin sapını delerek durur. Üçüncüsü, omuzunda hafif bir yara açar. Nihayet Bitlis’in hîn-i sukutunda ayağı kırılmış ve omuzu mecruh bir halde Ruslara esir düşüyor.

6- Sibirya’da esir ikametlerinde iki sene üç ay kardeşlerinin maneviyatlarını takviye etmiş ve Varşova yoluyla İstanbul’a gelmiştir. O sırada İngiltere Anglikan kiliseleri baş piskoposunun ve Japon başkumandanının padişah hükûmetinden sorduğu suallere cevab veren ve Lemaat, Katre, Zerre, Habbe, Kızıl İcaz ve İşarat-ı İ’caz namında yazdığı Arabî eserleri okuyanlara mevcudatın tılsımını keşf ile bir hakikat yolu açılması.. (o vakit makarr-ı ülema olan İstanbul’la Hicaz, Yemen, Mısır, Suriye, Irak, İran, Afgan ve Hindistan ülemasının teması bulunduğundan, bu eserleri kendi eserlerine me’haz tutmaları ve Dâr-ül Hikmet-il İslâmiye a’zalığında ilmiye ve diniye ile meşgul olması.)

7- İstanbul’da mutantan ve şaşaalı, muhteşem, siyasî ve içtimaî hayata dalarken manevî üstadlarından ve muhafızlarından Abdülkadir-i Geylanî (Kaddesallahü Sırrahu)nun Fütûh-ul Gayb ismindeki eserini okurken, (Ey dinini dünyaya satan hain) cümlesiyle başlayan ağır hitabı ve itabı şahsına kabul ederek o anda cazib ve şerefli siyasî ve içtimaî hayatı terk ile eski Saidlikten yeni Saidliğe geçmiş. Bir müddet Yuşa Tepesi ve Eyüb mezarlıklarını kendine ev, taşlarını arkadaş yaptığı halde, sık sık eski dostları ziyaret ederek dünyaya davet ile rahatsız ettiklerinden uzaklara ıssız dağlara, Ağrı maverasına çekilmiştir.

8- İstiklâl Harbi’nin en tehlikeli anlarında Türk Milletini ve ordusunu ve kumandanlarını teşci’ için yazdığı Hutuvat-ı Sitte namındaki eseriyle Millet Meclisi’nin ve Başkumandanın fevkalâde takdiriyle Ankara’ya ısrarla davet edilmesi, hem meb’usluk hem vaiz-i umumîlikle taltif edilmiş. Fakat siyasetle ve içtimaiyatla alâkasını kestiğinden tekrar Van kal’asına inzivaya giriyor.

9- Şark isyanında Şeyh Said, Bediüzzaman’a Şarktaki büyük nüfuzundan istifade için mücadeleye iştirake davet ettiği zaman cevaben: “Yaptığınız mücadele kardeşi kardeşe öldürtmektir ve neticesizdir. Çünki Türk Milleti bin senedir İslâmiyete bayrakdarlık etmiş, dini uğrunda binlerce şehid vermiş ve binlerce veli yetiştirmiştir. Binaenaleyh kahraman ve fedakâr İslâm müdafilerinin torunlarına Türk Milletine kılınç çekilmez ve ben de çekmem.” diye hem red cevabı ve hem mücadelesinden vazgeçmesini söylemiştir. (İsyan hitamında şarkta ileri gelen nüfuzlu şahısları yurdun muhtelif yerlerine nakilleri münasebetiyle, müşarün ileyhi de Isparta’ya ikamete memur bırakılıyor.)

10- Sekiz sene sonra Menemen hâdisesi münasebetiyle meşhur hoca ve şeyhlerde yapılan aramada, Isparta’da te’lif edilmiş Risale-i Nur’un yüzyirmi eseri ve 120 talebesi üstadlarıyla birlikte (Menemen hâdisesi ile alâkaları olmadığı halde) Dâhiliye Vekili Kaya Şükrü’nün sû’-i kasda makrun emriyle tevkif edilerek Eskişehir Mahkemesinde altı ay mevkuf bırakarak bir kısmını ve eserlerin tamamını beraet edilmiş. Üstadım da Kastamonu’ya ikamete memur edilmişti.

11- Sekiz sene sonra, kırk sene evvel çekirdeği yazılan Beşinci Şua’ın ele geçmesi ve Âyet-ül Kübra’nın tab’ı münasebetiyle her tarafta toplattırılan ve aranılan binlerce Risale-i Nur eczalarının ve ifadeye celbedilen yüzlerce Risale-i Nur talebesinden ancak 120 temiz nasiyeli, saf kalbli ve düşünceli dindar Türklerin dokuz ay Denizli’de mevkufiyeti ve 135 parça Risale-i Nur eczalarının Ankara’da teşekkül eden bir heyet-i ilmiyenin tedkikinde, Kur’anın bir tefsiri olduğu ilmî raporla tevsik ve tasdik edilmesinden, eserlerle beraber 120 talebenin beraetiyle neticelenir. Hazret-i Üstad da Afyon’a ikamete memur ediliyor. Yetmişlik bir ömrün onbir mühim hâdisesi bu tehlikeli madde, tabiiyyun, enaniyet asrında bu ömür ve vücudun yegâne vazifesi, gayesi, emeli ve arzusu insanların imanlarını kurtarmak olduğunu; hem mutlakiyet hem meşrutiyet hem cumhuriyet devrinde ayrı ayrı gayet muhakkik, müdakkik ülema ve hükema ve fuzalanın ve gayet kurnaz şeytan ve evhamlı casus ve feylesofların inceden inceye yirmi sene tahkik, tedkik ve tahlili neticesinde dünyevî ve siyasî hiç bir maksad olmadığı kat’î anlaşılmıştır.

Kur’an-ı Kerim’in ve Hadîs-i Şerif’in binlerce hakikatlarını isbat eden Risale-i Nur’u hiç bir dindar âlim veya dinsiz bir feylesof bir kelimesini dahi cerh ve nakzedememiştir ve tasdike mecbur olmuşlardır. 23 senede tamamlanan Risale-i Nur, Resail-in Nur, Risalet-ün Nur adlı 140 parça eserler, Kur’an-ı Azîm ve Hadîs-i Şerif’in evvelki asırlarda meşkuk ve şübheli bıraktırılmış veya rumuzlu veya şümullü ve mecazî yazdırılmış tefsirlerden alınmış değildir. Menba’-ı Kur’an’dan, Hadîsten asrımızda tereşşuh etmiştir. Üstadım der: “Beyanatımız Kur’an-ı Hakîm’in feyzindendir. Nefsi teslime, kalbi kabule ihzardan ibarettir. Asıl söz ise Kur’anındır ve zira söz odur ve söz onundur.” der ve kendine has bir usûl-ü tedris bularak beş kıt’a büyüklüğünde Medreset-üz Zehrasında milyonlarca talebeye hocalık eder. Ulûm-u diniye ile fünun-u asriyeyi mezc ve hakaik-ı diniyeyi fünun-u müsbete ile teyid ve teşdid etmek suretiyle talebenin fikir ve imanının tenvirine çalışır. İstediği anda hocasından istediği dersi alabilir. Ve aldığı dersle amel ettiği takdirde de imanını muhafaza edebilir. Risale-i Nur’un hülâsası makamında olan bu Asâ-yı Musa Risalesini dikkatle anlayarak okuyan veya dinleyen bilâ-istisna dinli-dinsiz, âlim-cahil herkes İslâmiyetin esası olan imanın altı şartını tamamen diliyle ikrar ve kalbiyle tasdik etmekle beraber imanı muhafaza İslâm’ın binası olan namaz kılmayı, oruç tutmayı, hacca gitmeyi, zekat vermeyi, kelime-i şehadet getirmeyi kendine vazife-i asliye bilecektir.

Risale-i Nur’u okumaya, yazmaya ve neşretmeye çalışacak ferdler, cem’iyetler, milletler, devletler dünyevî ve uhrevî fenalıklardan kurtulacak ve zulmetten nura çıkacak, saadet ve selâmet temin edecektir.

Risale-i Nur’un hülâsası olan Asâ-yı Musa Risalesi, atomdan daha kuvvetli ve tesirli nurlu bir silâh ve hikmetli bir asâdır. Atom gibi, beşeriyetin ve medeniyetin mahvına değil, saadet ve selâmetine çalışıyor.

‮‬هذَا‮ ‬مِنْ‮ ‬فَضْلِ‮ ‬رَبِّى

Risale-i Nur talebelerinden çok günahkâr

Abdurrahman Salahaddin