Skip to the main content
Home

Contents

Mektup 54

4 minutes
GAYR-i MÜNTEŞİRLER

Mektup 54

837 wordsabout 4 minutes

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮ ‬اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ

Aziz ve çok mübarek ve çok sevgili Üstadım Efendim Hazretleri!

Evvelâ: Hürmetle el ve ayaklarınızdan öper, saadetler içinde hayırlı ömürler ve âfiyetlerinizi Cenab-ı Erhamürrâhimîn’den niyaz eder, kusurumun afvını istirham ederim.

Sâniyen: Hayatımda sevgili Üstadımdan sonra ziyade sevdiğim ve hususî hizmetini yapmakla mütelezziz olduğum merhume vâlide, iki senedir dağdağa-i dünyadan âlem-i nura istirahata geçmeğe şevkle hazırlanıyordu. Rebiülevvelin onikinci cum’a gecesinde rahmet-i Rahman’a kanat açarak mübarek kardeşimiz Ahmed Hüsrev’in ve şehid merhum Hâfız Ali Efendi kardeşimizin mübarek vâlidelerinin gittiği âleme bu üçüncü Âişe ismindeki vâlide dahi tayeran etti. Cenab-ı Erhamürrâhimîn başta sevgili mübarek Üstadımız olarak umum Risale-i Nur şakirdlerine hizmet-i Nuriyeye müsaid hayırlı ömürler ihsan buyursun, âmîn.

Sevgili Üstadım her zaman Risale-i Nur talebelerinin imdadına yetiştiği gibi, bu defa dahi hem masume ve ihtiyare bir şakirdi ve hem bu miskin, âciz, tenbel, kusurlu, bîçare bir talebesinin vâlidesi olması münasebetiyle öyle hârika bir surette yetişti, imdadına koştu ki, bizi hayretler içinde bıraktı. Şöyle ki:

Bu iki senedir çok teselliye muhtaç olan hastalığının imtidadında şifa-yı hakikîyi ve nur-u teselliyi veren derslerini hususan Hastalar ve İhtiyarlar Risaleleri ve Yirminci Mektub ve Yirmibirinci Mektub ve Onyedinci Söz’ün Birinci Makamı gibi hakikat-ı mevti bildiren nurlu derslerini âb-ı zemzem gibi mükerreren ders alıp haline tam bir sabır içinde şükretmesi ve sekeratında yine Risale-i Nur’un hâlis şakirdleri haber verilmediği halde birdenbire gelip Sure-i Yâsin ve Sure-i İhlas ve سَلاَمٌ‮ ‬قَوْلاً‮ ‬مِنْ‮ ‬رَبِّ‮ ‬الرَّحِيم tilavetleri ve tevhid sadâları içinde hiç şaşırmadan beraber okuyarak tekmil-i enfas etmesi dahi, o gece sabaha kadar Risale-i Nur şakirdleri tarafından kefini üzerinde Sure-i Yâsinler ve Cevşen-ül Kebirler, Hizb-i Nuriler ve Salavat-ı Şerifeler ve Dua-i Rahman’lar okunup hem Üstadımıza, hem merhume vâlideye, hem bütün Risale-i Nur şakirdlerine dualar edilmesi ve sabah da yine haber verilmediği halde İnebolu’dan Salahaddin, Devrekâni’den Ahmed Kureyşî, Daday’dan Fuad kardeşlerimiz Asâ-yı Musa’ya ait vazife ile gelip defninde hazır olmaları gibi çok alâmetler, emareler var ki; Üstadına ve Risale-i Nur şakirdlerine kesretle dua eden, hattâ uykuda iki eli mütemadiyen açık yatmayı bizim hapsimizden sonra kendine âdet eden o vâlideye bu bîçareler muîni olan Risale-i Nur imdadına yetişip hüsn-ü akibetine vesile olduğuna şübhemiz kalmadı.

اَلْحَمْدُ‮ ‬لِلّهِ‮ ‬هذَا‮ ‬مِنْ‮ ‬فَضْلِ‮ ‬رَبِّى

Sevgili, kıymetdar, müşfik Üstadım! Zât-ı âlînizin hayatı bana herşeye bedel kâfi ve vâfi ve medar-ı tesellidir, diye vâlidenin müfarakatından gelen teessürü izaleye çalışıp hemen Risale-i Nur’un nur-u teselliyi veren derslerine müracaat ettiğim bir hengâmda, birdenbire sevgili Üstadımızın vasiyet etmekte olduğunu haber veren ve bir bedbaht tarafından zehir vermeye cesaret edildiğini iş’ar eden gayet heyecanlı ve acıklı ve hüzünlü bir namelerini aldık. Hüzün hüzün üstüne, musibet musibet üstüne geldi. Âh öyle mahzun olduk ki, sanki bütün âlem hüzünle dolmuş gibi gözlerimiz kanlı yaşlarla doldu. Cenab-ı Erhamürrâhimîn sevgili Üstadımızın firkatini göstermesin, âmîn, âmîn, âmîn.

Sevgili Üstadımız ve ey ism-i Nur’a mazhar Said-ün Nursî (Es-Seyyid Bediüzzaman Sellemehullahü teâlâ) ve ey otuz âyât-ı Kur’aniyenin hususî iltifatına nâil ve ey يَكَادُ‮ ‬زَيْتُهَا‮ ‬يُضِيءُ‮ ‬وَلَوْ‮ ‬لَمْ‮ ‬َتمْسَسْهُ‮ ‬نَارٌ‮ ‬نُورٌ‮ ‬عَلَى‮ ‬نُورٍ âyetinin bir sırrına, hem وَاصْبِرْ‮ ‬لِحُكْمِ‮ ‬رَبِّكَ‮ ‬فَاِنَّكَ‮ ‬بِاَعْيُنِنَا âyetinin bir iltifatına mazhar ve ey اَقِدْ‮ ‬كَوْكَبِى‮ ‬بِاْلاِسْمِ‮ ‬نُورًا‮ ‬وَ‮ ‬بَهْجَةً‮ ‬مَدَى‮ ‬الدَّهْرِ‮ ‬وَاْلاَيَّامِ‮ ‬يَا‮ ‬نُورُ‮ ‬جَلْجَلَتْ münacat-ı Haydariyeye bir mâsadak ve ey فَيَا‮ ‬مُنْشِدًا‮ ‬نَظْمِى‮ ‬فَقُلْهُ‮ ‬وَلاَ‮ ‬تَخَفْ‮ ‬فَاِنَّكَ‮ ‬مَحْرُوسٌ‮ ‬بِعَيْنِ‮ ‬الْعِنَايَةِ ile müeyyed ve ey فَالْوَاصِلُ‮ ‬اِلَى‮ ‬سَاحِلِ‮ ‬السَّلاَمَةِ‮ ‬هُوَ‮ ‬السَّعِيدُ‮ ‬الْمُقَرَّبُ tebşiriyle mübeşşer ve ey yüzelliyi mütecaviz âsâr-ı bedia-i i’cazkâranenle tabiiyyunluk ve maddiyyunluk fikr-i küfrîsini öldürüp nev’-i beşeri küfr-ü mutlak bataklığından sâhil-i selâmete çıkaran hârika-i kudret ve ey münevver kalbi ağraz-ı dünyadan pâk olduğu halde yetmiş sene bu dine hizmet eden Muhyiddin ve ey vâris-i Kitabullah ve ey vâris-i Resulullah ve ey âyetün hârikatün min âyâtillah ve ey kurret-ül uyûni talebeti Resail-in Nur ve ey ilmen, ahlâken, etvaren, ahvalen ve ef’alen bir hazine-i maarif ve bir sefine-i kemalât ve bir nümune-i imtisal ve ey Risale-i Nur şakirdlerine bir mir’at-ı tecelliyat, ey allâme-i muhakkik, ey maden-i hamiyet ve şefkat ve ey Eflatun’lara ve Farabi’lere ve İbn-i Sina’lara bir kütübhane-i hikmet ve hakikat olan sevgili Üstad Risale-i Nur! Sende tulû’ eden şems-üş şümus-u manevî kemal-i haşmetle tele’lü’ edip ebediyen parlayacak. Hem senin mâ-i hayata kanmış ve beka-i billaha mazhar olmuş hakikî vücuduna aslâ gelmez fena. Eğer kabul olursa ruh u canımız olsun sana kurban. Ya Rab! Bihakkı sırr-ı Furkan, gelmesin Üstadımıza ziyan. O nuru söndürmek isteyen şakiyy-i mübe’ad, ism-i Kahhar hürmetine kahrolsun. O zehir vermeye cesaret eden el kurusun. Ya Rab! Bihakkı ismike-l a’zam ve bihakkı hakaik-ı Resail-in Nur, Üstadımızı (Sellemehullahü Teâlâ ile-l ebed) maddî ve manevî her türlü taarruzdan eyle masûn, âmîn, âmîn, âmîn.

Orada bulunan umum kardeşlerimize ayrı ayrı selâmlar ve dualar eder ve dualarını ister ve tekrar sevgili Üstadımızın el ve ayaklarından öper, hayır dualarını gözler, âfiyetlerini Cenab-ı Erhamürrâhimîn’den niyaz ederiz. Abdülmecid Efendi’ye gönderilecek Nurlar hakkındaki emirnamenizi aldık. Bundan sonra da aldığımız Nurları kendisine göndereceğiz inşâallah.

اَلْبَاقِى‮ ‬هُوَ‮ ‬الْبَاقِى

Çok kusurlu fakat Üstadlarının afvını bekleyen bîçare, âciz talebelerinden

Feyzi ve Emin

Mübarek kardeşlerimizin bu mübarek hürmetnamesini takdim ederken biz kusurlular da bu mübarek hürmetnameye iştirakimizi aziz huzurunuza arzeyler, ihtiramla ve hürmetle mübarek el ve ayaklarınızdan öperiz, sevgili ve şevketli Efendimiz Hazretleri.

Duanıza çok muhtaç, ziyaretinize çok müştak ve kusurlu hizmetkârlarınızdan

Hıfzı, Osman, Mustafa