Mektup 43

Hâfız Ali’nin tam vârisi Hasan Feyzi’nin bu mektubu şehnameli mektublarından geri kalmaz. Belki Denizli’de şakirdlerin faaliyetlerinden tam haber verdiği için, o şehnamelerden bir cihette daha ziyade menfaatlidir. Ve beni çok mesrur eyledi, Lâhika’ya girsin.

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮ ‬وَاِنْ‮ ‬مِنْ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬اِلاَّ‮ ‬يُسَبِّحُ‮ ‬بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ‮ ‬بِعَدَدِ‮ ‬اَنْفَاسِ‮ ‬الْخَلاَئِقِ‮ ‬مِنَ‮ ‬اْلاَزَلِ‮ ‬اِلَى‮ ‬اْلاَبَدِ

Ey muhabbetiyle gönülleri dolduran sözleri ve Risalet-ün Nur’uyla âlemleri nurlandıran mübarek Üstadımız!

Bu âciz kalemim yine sana bu yazıları yazmağa fırsat buldu. Yine gözlerim nur ile doldu. Yüksek ve mübarek şahsına, aziz ve kıymetli zâtına akraba ettiğin Çalışkan ailesinden buraya gelen mübarek kardeşimizin âyinesinde yine sizi gördük. Yine nurunuzla müşerref olduk. Sıhhat ve âfiyet haberinizi bize getiren bu sevimli kardeşimiz, Yusuf’un gömleğini Yakub’a götüren ve hazrete yepyeni bir çift göz veren beşîrden daha beşaretli, daha neşatlı ve daha saadetli geldi. Bize sükûn ve sürur verdi. Bize safalar ve şifalar getirdi. Yusuf’un nefesini Yakub’un hasretle yanan kalbine kattı. Vaktiyle çok âşık kardeşlerin var diye taltif buyurduğunuz burada kardeşlerimiz hemen onu görünce etrafına toplandılar. Size gösterdikleri aşk ve alâkayı aynen ona da gösterdiler. Yarı gecelere kadar onunla oturdular. Âşık diye bahşettiğiniz aşkın eri olduklarını gösterdiler. Evet Üstadım, bunlar hakikata âşıktırlar.

Aralarında memur, muallim, esnaf ve işçi olarak her sınıf halktan bulunan bu âşık ve sâdık kardeşlerimiz, Risale-i Nur’ları hergün yazmakla ve okumakla ve okutmakla bu aşk ve muhabbeti artırıyorlar ve hem isbat ediyorlar. Eski yazıyı yazamayan bazı gençler de yeni huruflarla ve bazıları da bunu makinelerle yazıp çalışıyorlar. Çalışan bu kardeşlerin sayısı ve miktarı hergün artıyor.

Bu âciz talebeniz de şimdi her işi terkederek sade bu işle meşgul bulunmaktadır. Öğleye kadar hergün yazmakla vaktimi geçiriyorum. Öğleden sonra da birer birer kardeşlerimin yanlarına uğrayıp elimden geldiği kadar onlara yazı hususunda tarifler ve izahlar yaparak himmetinizle yardım ediyorum. Lâzım olan eserleri ve defterleri bulup vererek ve değiştirerek hizmet ediyorum. Gençler de matbu’ Yedinci Şualardan Hüsrev kardeşimizden getirtmiş ve olmayanlara vermiştim. Bu sefer oradan onbeş daha istedim. Bunları da meraklılarına ve yazabilecek olanlara verecektim. Bu kerametli Âyet-ül Kübra Risalesi’ni her arkadaş ayrı ayrı birer tane yazıyor. Bitirenler de şimdi Meyve Risalesi’ni yazmağa başladılar. Meyve’yi bulamayan yazıcılar da boş durmamak için İktisad, Şükür, Hastalar ve İhtiyarlar Risalelerini ve başka risaleleri yazıyorlar.

Yakın zamanda bu hizmete giren bildiğiniz Ahmed’lerden başka bir Ahmed kardeşimiz, kısa bir zamanda hem Âyet-ül Kübra, hem Meyve, hem Şükür ve hem de İktisad Risalelerini gayet güzel olan kendi elyazısıyla yazmış ve bitirmiştir. Rü’yasında dahi sizi görüp konuşan ve huzurunuzda kara sakallı bir veli zâtın لا‮ ‬يكلف‮ ‬اللّه demesiyle ve sizin ağlamanızla ağlayan ve yemekler yiyen ve iltifatınıza mazhar olan bu Ahmed’e söyledim. Büyük dört tane defter alacak. Birine Sözler’i, birine Lem’aları, birine Şuaları ve birine de kâmilen mektubları yazacak. Ve kendisi de söz verdi ki, Risalet-ün Nur’un her nüshasını ve tamamını yazacak. Çünki yazısı hem güzel ve hem kalemi seri’dir. Bir başka kardeşimiz de 60-65 yaşlarında olduğu halde yine güzel yazılarıyla Âyet-ül Kübra Risalesini iki defa yazmış ve bitirmiş. Şimdi de yine üçüncü defa olarak aynı risaleyi yazmağa başlamıştır. Gündüz akşama kadar nafakasını tedarik etmek için yarı resmî bir dairede oturup yazı yazan bu zavallı ihtiyar hacı efendi kardeşimiz, gece yarısına kadar kör kandili ve kuru hasırı üzerinde hiç durmadan 10-15 sahife Risalet-ün Nur’u yazıyor. Hem âşık, hem sâdık, hem fakir hâline sâbir ve hem de siz Üstadımıza duacı ve dualarınızı umar ve bekler ve hem haftada bir Yedinci Şua meydana getirir ve hem yazdıklarını teberrük ve teberru’ eder ve herkesin yazmasına çalışır. Bu hacı dedenin sair yerlerde inşâallah bir nümune ve bir örnek olması beklenir.

Yedinci Şua’lardan birisini de Müftü efendiye verdim. O da yazmağa başladı. Birisini bir değirmenciye verdim, o da yazıyor. Hem de münavebe usûlüyle, nüshalar yetmediğinden gece değirmenci, gündüz bir mütekaid yazıyor. Hem de Üstadım, öyleleri var ki; karısı kitabdan okuyup söylüyor, kocası yazıyor. Bir çatı altında hem karı, hem koca, hem de kayınbirader münavebe ile yazıyorlar. Hem kime vermiş isem ve söylemiş isem kabul ediyor. Yalnız bir adam yazarım diye söz verdiği ve kitabı aldığı halde ihmal etmiş ve yazmamıştı, kitabı da iade etmemişti. Sermayesi olan 120 lira kıymetinde bulunan kıymetli ve yüzünden ekmek yediği medar-ı kazancını birisi gelip alarak kaçmış ve bulunamamıştı. Arkasından kendisi de bir çok masraflar ederek günlerce arayıp yorulduktan ve ümidini kestikten sonra hâib ve hâsir geri dönmüş ve şaşkın bir hale düşmüştür. Bu suretle onun sille ve tokat yediğine de şâhid oldum. Gerçi o anlamadı amma bize ibret oldu. Bir kardeşimiz de bir Yedinci Şua İstanbul’a götürerek eski harflerle kendi nam ve hesabına birkaç yüz tane bastırmak ve meccanen dağıtarak bu suretle hizmet tasavvurunda bulunuyor.

Burası hakkında “Bir Medreset-üz Zehra olacak, büyük bir İslâmköyü, ikinci bir Isparta olacak” diye yaptığınız duaların tesiri görülmeye ve bârigâh-ı Ehadiyette makbule geçtiği artık sezilmeye başladı ki; hiç okuyup yazmasını bilmeyen ve elifini bile bilmeyen, olabildiği kadar ümmi genç bir kadın, kocası yazarken yorulup kalemi elinden bırakıp nefes almağa başlayınca derhal kalemi alarak ve kitaba dalarak orada gördüklerini aynen ve harfiyen yazıp kopya etmesi, hattâ sahifeler doldurması, bunun yani mübarek duanızın kabulünün bir delili ve şâhididir. Kadın ve erkek Risalet-ün Nur’u yazan ve okuyan bütün kardeşlerimiz Ahmed’ler ve Hüseyin’ler, Muharrem ve Mehmed’ler ve Müftü ve Reis-i Âdil ve bütün aile halkımız ve câriyeniz refika-i âcizî ve Fikret ayrı ayrı selâm edip selâmetinize dualar ederler ve hürmet ve ta’zimlerini arzederler ve mübarek ellerinizi öperler ve duanızı rica ederler.

Ayrılmaz ve sarsılmaz ve himmetinizle ve avn-i İlahî ile bu yolda yürümekten yılmaz ve yorulmaz olan bu âciz ve edna talebeniz de selâm, sevgi ve saygılarını sunar, ellerinizi öper, selâmetinize âcizane dua eder ve duanızı bekler, Üstadımız Efendimiz.

Bîçare ve âciz talebeniz

Hasan Feyzi

Eski talebelerinizden Yakub buradadır. O da risaleleri yazmağa başladı. Selâmını ve hürmetlerini takdim ediyor. Âtıf da buraya gelip gidiyor efendim.