Mektup 162

Bedreli Sabri'nin mektubudur.

بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ

وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللهِ وَ بَرَكَاتُهُ بِعَدَدِ عاَشِراَتِ دَقاَئِقِ شَهْرِ رَمَضاَنَ الَّذ۪ى سَبَقَ

Üstad-ı Eazz ve Ekrem'im Efendim Hazretleri..

Hâssaten dest-i ekremîlerini kemal-i tahassür ve iştiyakla tekrar tekrar öperim. Ve şimdiye kadar ifâ edemediğim tebrik-i Regaib ve Miraç ve Beraat ve Ramazan-ı Şerîf ve gelecek Leyle-i Kadr ve îd-i fıtrı tehir ile kusur ettiğimden mazhar-ı afv olmamı diler, nice nice bu gibi eyyam-ı mübarekeye idrak-i daavat-ı nâcizânemi arz ile ve kabulünü Kadıyy-ül Hacat'tan tazarru ve niyaz eylerim.

Sevgili Üstadım.. Kalb-i hakîrânemden doğan dilekleri ketmetmek elimden gelmiyor. Şöyle ki;

Bu bayram ziyaret ve tebrikini bedenen ve vicâhen ifâ etmem için musırrane izin ve ruhsat talep ediyor, Cevaben Üstadımızın ikamet ettikleri yere değil takip ettikleri nurlu yola git diyorum. Bu fıkrada pek ziyade hak ve hakikatli ise de cismen rüyet ve müşerrefiyyet ve mazhar-ı iltifat ve inayet ve beşaret olmaktaki feyz-i bî nihaye ve intibâh-ı fevkalade ve irşad-ı kerîmane ve hitâbât-ı gâlibâneden mütevellid semerât-ı adîde ve fevâid-i kesîre ve menâfi-i vefîrelerinin kâbil-i inkar bir kaziye olmadığı delile muhtaç bir dava değildir. Cümleleri ile yapılan mukabele karşısında sâkit ve sâmit kalarak

اَللّٰهُمَّ يَسِّرْ نِيَّاتِناَ وَ مَقاَصِدَناَ وَ طَهِّرْ قُلُوبَناَ وَ اَعْماَلِناَ وَانْصُرْناَ عَلَى الْفِرْقَةِ الْمُلْحِد۪ينَ وَالْمُناَفِق۪ينَ وَالْمُبْدِع۪ينَ اٰم۪ينَ ياَ مُج۪يبَ السَّائِل۪ينَ وَياَ خَيْرَ النَّاصِر۪ينَ

Kerametkâr Üstadım.. Tahdîs-i nimet tarîkıyle şu hakikati itiraf ederim ki, lisan-ı kudsî ve hitâbât-ı azb-ül Beyan şeref-sâdır hikemiyyât-ı Kur'aniye ve marifet-i ezeliye ve i'câzkâr fermân-ı Nebeviyyenin mahsul ve netâici olan ve Lâhika'mızı kemal-i şeref ve ziynetle donatan mektubat-ı fazilet-meâbîleri mesleğimizdeki gaye ve [kemâlimiz] Hakka mukarenet ve ehemmiyet ve savâbiyeti zâhir bir hakikat yolunda olduğunu müekked ve müeyyed bir hüccet-i kâtıa, daha açıkça tabir hata değilse Rahmânî bir radyonun hayret-bahş nida ve hakikat-i emr-i işârları nur talebelerine ve maneviyat müşterilerine bilâ-fâsıla yetişip imanlarını gün-begün tecdid ve tezyid ve takviye edip bizim gibi muhtaç ve mücrimler nur-u Kur'andan alâ kader-it tâka [hazz ü nasibimizi] alıyoruz. Ve müştak bulunduğumuz nihayetsiz füyuzâta nâiliyyet karşısında kâffe-i Risalet-en nur [müntesibîni]sad-hezâr şükür ve ifâ-i şükranla medyûn bulunuyor.

نَشْكُرُهُ وَ نَحْمَدُهُ تَعاَلٰى وَنَدْعُوهُ الْمُرشِدِ اِلٰى طَر۪يقِ مُستَق۪يمِ وَ كَذاَ نَقُولُ وَ نَطْلُبُ ياَ رَبِّ يَسِّرْ ماَيُر۪يدُ اٰم۪ينَ

Şefkatli Üstadım.. Sizin cansipârâne irşadınız ile mümtaz ehl-i imanın ihlaslı hâdimleri ve medar-ı ibtihâc ve iftiharları olan sarsılmaz nur kahramanlarının ciddi mesai ve hakiki mücahedeleri ve meslek ve meşreblerinin hakikatli yeganesi tercümanı bulunan âlimâne, kâmilâne hem müdakkikâne yazılan müteaddid takriznamelerini takdirkâr fıkralarını mütalaa ettikçe ruhumun sürur ve hubûru tezâyüd ve inkişaf ile koltuklarım kabarıyor, kendi kendime "Sen sus. Sana bedel çok mübarek kardeşler nurun medh ü senâlarını yapıyorlar. Ancak sana teşekkür etmek düşer." diyorum. "Var olsun, sa'yleri meşkûr olsun. Rabbim nihayetsiz tevfîkâtıyla müşerref eylesin." Münacat-ı hâlisanesiyle iktifa edip söylemekten ziyade dinlemeye rağbet ediyorum. Bir zaman evvel kâsır nazarımla vaziyet-i islamiyeye baktıkça acaba cemaat-i İslamiyenin sükûtu sukûtundan mı neşet ediyor diye endişe ediyordum. Hamden lillâhi Teâlâ Risale-i Nur peyderpey ehl-i imanı İsrafil'in suru mesabesinde ki telkinat ve tenviratıyla "Ba'sü ba'd-el mevt" hâline ifrâğ etti.

İnayete mazhar Üstadım..

Geçenlerde kitaplar ve makinemizin müsaderesi adeta i'cazkâr eserlerin kendi kendilerini müdafaa ve muhakemesi suretine inkılab etti. Mütevehhimlerin zu'm-u fâsidlerince müştâkları bir tehdid, ve [ta'rîzî] vehhâmları nurdan tenfir ve teb'îd olduğu halde lütf-u Bârî aks-ül amel suretinde tecelli ve tezahür etti. Asa-yı Musa ve Zülfikarın, isim müsemmasına mutabakatle mahiyyet-i İslamiye ve esâsât-ı imaniye ve erkân-ı meşrûanın ne kadar yüksek bir derecede mukni ve müdellel ve makbul usul ve kavâid-i şeriyyeyi câmî ve hâvî bulunduğunu yâr ve ağyâr anlayıp gizli a'dâya parmak ısırttı. Bu eserlere müşteri ve müştak olanların hakları varmış dedirtti. Hem şimdiye kadar Nur'lara bîgâne ve zulümâta göğüz açanlara ilâm ve ilan vazifesini bu sebeple yerine getirdi. Okumak emelinde olupta aramak sormakta vehimlenenlere [üç] حَصِلَ الْمَطْلُوبِ dedirtti.

اَللّٰهُمَّ اجْعَلْناَ مِنَ الْغاَلِب۪ينَ الْحاَكِم۪ينَ ف۪ى نَهْجِ الْقُرْاٰنِ الْعَظ۪يمِ وَكَماَ وَفَّقْتَ وَ اَيَّدْتَ النَّبِيِّكَ الْكَر۪يمِ اٰم۪ينَ اَلْفُ اَلْفِ اٰم۪ينَ

İzzetli Üstadım.. Bura nur santrali Ali Çilingir daire-i nurda cihangir külliyyat-ı nuriye macmualarının iade emrini aldığında mestur bir halde değil belki mutantan ve aleni bir surette şaref-i Kur'aniye ve meziyet-i nuriyeyi izhar niyyetiyle inşaallah 185 cild kitap için bir çok adamlar hazırlayıp herbiri başları üstlerine üçer, dörder alarak mecma-ı nâstan getirmek ile kudsiyet-i Kur'aniye ve müşerref-i nuriyeyi ve elde edilen imtiyazı Hak namına bildirmek istiyor. Muvaffakiyet duasını niyaz eder.

اَللّٰهُمَّ يَسِّرْلَناَ بِحَقِّ شَهْرِ رَمَضاَنَ الَّذ۪ى اُنْزِلَ ف۪يهِ الْقُرْاٰنِ

Perişan müşevveş kelamları kendini bildirmeye kâfî, imzaya ihtiyaç görmeyen hizmette çok geri kusurda pek ileri,

Aciz Talebeniz