Mektup 64

(Emirdağı Risale-i Nur talebeleri namına Mustafa’nın fıkrasıdır)

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮ ‬اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ

Muhterem ve mübarek Üstadımız Efendimiz Hazretleri!

Nur deryasından almış olduğum bir zerre feyzi bildirmek için şu kusurlu yazılarımı huzur-u âlîlerine sunuyorum. Kusurlarıyla kabulünü rica eder, mübarek el ve ayaklarınızdan hürmet ve hasretle öperim.

Hoşgeldin bizlere sen zulmetleri yıkan Nur

Safa geldin, bizleri candan seven yüce Nur

Aşkınla ağlamıştık senelerden beri biz

Nurunla gülüyoruz işte bugün yine biz

Bu zamanda bizler hep dalalete dalmıştık

Zulmetlerin içinde hemen de bunalmıştık

Yetiştin imdadımıza Hakk’a şükürler olsun

Nur bahrine dalanların kalbleri Nur’la dolsun

Mübarek Üstadımızın ömrü çok uzun olsun

Kurtardı biz âcizleri Hak ondan razı olsun

Zulmetleri hep yıktın, Nur saçtın önümüze

Bunu iyi biliriz Hakk’ın lütfudur bize

Kaleminle yüce Nur, zulmet kabrini kazdın

Kaleminle yine sen kalblere iman yazdın

Hak kitabınla Nur sen bütün dünyayı gezdin

Kararan kalblere sen kaleminle Nur yazdın

Kendin gelmezden evvel Nur’un geldi bizlere

Gösterdin nurunu sen bizdeki bu gözlere

Bizler bugün nurunla yaşıyoruz dünyada

Yine yarın nurunla yaşayacağız ukbâda

Sen bize Hak’tan gelen hakikatı söyleyen

Kötülükleri yıkan, iyiliği bildiren

Hakk’ın nurlu kitabından çıkan büyük bir nursun

Dinsizleri, fâsıkları yakan yüce bir nursun

Vesveseli kalblere iman veren bir nursun

Seninle meşgul olan kalbler hakikatını görsün

Sana sû’-i niyetle uzanan el kırılsın

Sana sû’-i niyetle söz atan dil bozulsun

Bunu yazan ben değilim, yazdıran sensin ey Nur

Verdin nurunu bize söyleyen sensin ey Nur

Nurunu görmeyen kör göz varsa senin yüce Nur

Açsın gözünü de alsın nurundan ey yüce Nur

Mücrim olarak geldim kapına ben yüce Nur

Şu kemter Mustafa’nın halini bir sen de gör

Senin kapına lâyık bir hademe değildir

Fakat gelmiş kapına onu sen artık güldür.

Emirdağı Risale-i Nur talebeleri nâmına çok kusurlu, âciz Mustafa