Mektup 22
(Hüsrev’in Üstadına yazdığı mektubundan bir parçadır.)
بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ
اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَكَاتُهُ
Aziz ve mübarek Üstadımız Efendimiz!
Bizi her vakit Risale-i Nur’un nurlu beşaretleriyle kalblerimizi sürurla doldurdukları halde, maalesef 120 bin şakirdlerinizden hiçbirimiz sevgili Üstadımızın çekmekte oldukları sıkıntılarından hiç birisini tahfif edemediğimizden çok müteessiriz. Bu hal bizi çok üzüyor. Demirden kafeslere konularak enzar-ı nâsta teşhir edilen arslanların o demir çenberlerden kurtulmak için gösterdikleri hiddet ve şiddetlerini yan taraflarıyla kendilerini hapseden demirlere yüklenerek, mukavemet edemeyen kaburga kemiklerinden aldıkları gibi; yetmiş senelik hayatıyla her ân hâfızalarda iyilikle yaşamış bulunan ve 140-150 dinî eseriyle beşerin saadetine koştuğunu göstermekle ellerimiz üzerinde gezecek olan siz sevgili Üstadımız, senelerden beri kendi etrafınızı saran demir çenberlerini kırmıyorlar. Manen dünyayı istilaya hazırlanan dinsizliğin Kur’anın etrafına çevirdiği dehşetli ve şiddetli, imansız ve amansız çelik çenberlerinin tam merkezinde oturup o dinsiz mefkûrelerin gönderdiği zehirli oklarına mütemadiyen mübarek vücudlarınızı hedef ederek, bir taraftan o azametli Risale-i Nur’un şahs-ı manevîsinin mümessil-i âlîsi haysiyetiyle Kur’an-ı Azîmüşşan’ı ve onun parlak ve hem çok güzel bir veled-i manevîsi olan Risale-in Nur’u diğer taraftan yüzbini mütecaviz şakirdlerinizi o dinsiz mefkûrelerden gelen zehirli oklara karşı muhafaza, müdafaa ve himaye ederek arslanları da titreten ulvî cesaret ve metanetinizle zaîf ve âciz bizlerin imdadımıza koşuyorsunuz. Bütün ağırlıklarımızı, bütün ızdırablarımızı, bütün zahmetlerimizi kendi mübarek vücudunuza yükleniyorsunuz. Talebelerinizi “Müsterih olunuz. Müjdeler olsun size! Hiç müteessir olmayınız. Hepsi de muvakkattır. Ben dinsizlerin her türlü işkencelerine tahammüle karar verdim, sabra azmettim.” diyerek teselli ediyorsunuz ki, bu halleriniz bizi daha çok ağlatıyor. Yalnız şu on sene içinde geçen üç menfa ve iki hapishane hayatınız bu hallerinize şahid-i âdildir. Evet aziz ve muhterem Üstadımız! Bizler size bakıp ağlıyoruz. Yüreklerimiz bu hallerinize tahammül etmiyor. Meded yâ Sabûr!
اَلْبَاقِى هُوَ الْبَاقِى
Çok kusurlu talebeniz
Hüsrev