Mektup 14
Risale-i Nur’un başta başkâtibi Hâfız Tevfik’in bu fıkrası Lâhika’ya girsin. Çok ilişemedim. Hatırını kırmamak için ta’dil etmedim.
بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَكَاتُهُ
Pek sevgili ve faziletmend Üstadım Efendim Hazretleri!
Hadd ü hududsuz ve nihayetsiz tahassürlerle selâm-ı âcizîyi ba’de-t tebliğ mübarek ellerinizi öper ve beş vakit namaz ba’dinde zât-ı fâzılanelerinin sıhhat ve âfiyetlerinin devamı ve ömrünüzün efzuniyetini hizmet-i Kur’an ve şeriat-ı Ahmediye ve Kur’an-ı Hakîm’e merbut bulunan Risale-i Nur’unuzun ikmali hususunda kıtmiriniz ve fakiriniz olan kardeşinizin âciz lisanı döndüğü kadar Cenab-ı Perverdigâr hazretlerine ruz u şeb yalvarmak virdimdir.
Efendim âh hasret, âh hasret! Üstadım bu hasret ateşi ârâmsız cism-i âcizîyi her an yakmaktadır. Heyhat ne yapayım efendim! Elim ermez, gücüm yetmez. İnşâallah an-karib-üz zaman Hallâk-ı Lemyezel Hazretleri pek yakın vakitte serbest mülâkatlar nasib edecektir. İnşâallah sümme inşâallah ve sümme inşâallah. Nur-u Muhammedî (A.S.M.) ile nurlanmış ve buy-i Nebevî ile kokulanmış ve Kur’an-ı Hakîm’de mezkûr olan üzerinde Cennet rayihası olan Reyhan denilen o çiçeğin Cennet rayihasıyla rayihalanmış olan nurlu Üstadım Efendim Hazretleri! Cenab-ı Hak Celle ve Alâ Hazretleri, Sure-i A’raf’ta nass-ı katı’ ile Nebiyy-i Zîşan (A.S.M.) Efendimize irsal buyurulan şu âyet-i celilede Allahu a’lem bissavab ve muradihî rahmet-i İlahiyenin ne kadar büyük ve yüksek ve son derece büyük her zîruha nefi’li ve ölmüş arzı ihya edip nâtık ve gayr-ı nâtıkların iaşelerini her cihetle temine medar olduğunu kullarına bildirmek ve tebliğ etmek üzere Resul-i Kibriya Efendimize (A.S.M.) Cibrîl Aleyhissalâtü Vesselâm vasıtasıyla inzal buyurulmuştur.
بِسْمِ اللّهِ الرّحْمنِ الرّحِيمِ
وَهُوَ الّذِى يُرْسِلُ الرِّيَاحَ بُشْرًا بَيْنَ يَدَىْ رَحْمَتِهِ حَتّى اِذَا اَقَلّتْ سَحَابًا ثِقَالاً سُقْنَاهُ لِبَلَدٍ مَيِّتٍ فَاَنْزَلْنَا بِهِ
الْمَاءَ فَاَخْرَجْنَا بِهِ مِنْ كُلِّ الثّمَرَاتِ كَذلِكَ نُخْرِجُ الْمَوْتَى لَعَلّكُمْ تَذَكّرُونَ
صدق اللّه العظيم
Efendim şu âyet-i celile (Allahu a’lem, lâ ya’lemu-l gaybe illallah) Hallâk-ı Lemyezel Hazretleri evvelen rahmete işaret olan rüzgârı müjdeci olarak gönderiyor. Arkasından rahmet-i İlahî olan yağmuru ölmüş arz üzerine gönderip o ölü bulunan arza yağmurla hayat verip kuvvet ve kudretiyle o ölü arzda herşeyi yetiştirip kullarını ittifak ediyor bu ölmüş ve herşeyden uzaklaşmış ve hattâ âdeta hayat ile memat arasında çırpınarak büyük ölüme sürüklenmekte olan ümmet-i merhumeyi bu pek korkunç olan dinsizlikten kurtarmak için Cenab-ı Hak, ölmüş arza yağmur ile hayat verdiği gibi, Hallâk-ı Kerim bu ümmet-i merhumenin tahlisi için Üstadıma kendi kudret ve azametiyle ihsan buyurduğu ilim ile ve manevî cedd-i a’lânız bulunan Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm Efendimiz Hazretlerinin manen ahfadı bulunduğunuz cihetle Nebiyy-i Âhirzaman hazretleri de siz Üstadıma “Kalk evlâdım, Kur’an-ı Hakîm’in kırk vech-i i’cazı üzerine i’caz edilmek zamanı geldi, i’caz et ve ümmetimi kurtar.” emr-i Peygamberîsiyle emrolunup bu vazifeyi aldınız. Cenab-ı Hak ve Resulullah Efendimiz sayesinde Kur’ana, dine ve şeriata çok büyük hizmet ettiniz. Allah kabul etsin ve sa’yiniz meşkûr olsun, âmîn.
Sevgili Üstadım! Hattâ değil müslümanlar belki umum gayr-ı müslimler dahi tefsir buyurmuş olduğunuz Risale-i Nur’un ahkâmına cümlesi muhtaç ve müştaktırlar ve bil’umum insan tabakatından olanların susamış bulunanları bu Risale-i Nur’un nur nehrinden o şifalı suyu içmeğe son derece şitab ediyorlar efendim.
Sevgili Üstadım! Sizin bu zaman için lütf-u İlahiyle gönderilmenizde Cenab-ı Hakk’ın büyük hikmetleri var. Yolunu kaybeden ümmet-i merhume mühlik karanlıkta kalmış, hiçbir tarafını göremeyip hak ve hakikat ne olduğunu tamamen şaşırdığı bir zamanda Cenab-ı Hakk’ın siz Üstadımı bu ümmet-i merhumeye kaybettiği hakikat ve şeriat yolunu ve ahkâmını göstermek hususunda gönderilmeniz pek büyük ve çok büyük bir kudrettir. Bu mes’elede şek ve şübhe yoktur efendim. Boşa gitmedi efendim.
İnşâallah Cenab-ı Hak arzı yağmurla ihya ettiği gibi, âhirette de umum insanları hayata irca’ ettiği günde siz dünyada yolunu ve edyanını unutmuş ve uzaklaşmış bulunan ve ümmet-i merhumeden olan bîçarelere “Geliniz, gafletten gözünüzü açınız. Şeriat-ı Garra-i Ahmedî’nin (A.S.M.) kitabı bulunan o nurlu Risale-i Nur’u okuyup hayat-ı ebediyenin yolunu öğrenip edyanınızı muhafaza ediniz” diye 130 küsur Risale-i Nur’un sözleri keza ve otuz küsur mektublar ve keza lemaatlarıyla bütün dünyaya Cenab-ı Hakk’ın emri ve Resulullah (A.S.M.) Efendimizin müsaadesiyle o nur kılıncıyla mücahedeye girdiniz. Avn-i Hak ve himmet-i Resulullah (A.S.M.) ile cihada galebe ettiniz. Rabbim âhirette aynen böyle kabul buyursun efendim Üstadım!
Şu sözler, Resul-i Kibriya Efendimizin hadîs-i Peygamberîsini hutur ettirdi, öyle yazdım. Tevfik bana makam veriyor, demeyiniz. Yalnız fem-i saadetten çıkıyor. Hadîsten efendim yazmağa da hakkım vardır zannediyorum. عُلَمَاءُ اُمّتِى كَاَنْبِيَاءِ بَنِى اِسْرَائِيلَ Sadaka Resulullah. İnşâallah efendim, üstadım da şeksiz Peygamberimizin tarif ettiği ülemadansınız. Eğer böyle olmasaydı, size dünyada böyle vazifeler tahmil edilmezdi. Cenab-ı Hak Kitabullahında ve Resulullah Efendimiz de diğer hadîslerde buyurmuşlardır. Ülema-i hakikat olanlar da, âhirette Peygamberlerden sonra (şefaat) edeceklerini Sahib-i Şeriat göstermiş. Ben kıtmiriniz de o günde fakir ve hakir kardeşiniz, o günde siz efendimden şefaat beklerim.
Şamlı Hâfız Tevfik