Mektup 15

(Lâhika’ya girsin, Hasan Feyzi’nindir.)

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮ ‬وَاِنْ‮ ‬مِنْ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬اِلاَّ‮ ‬يُسَبِّحُ‮ ‬بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ‮ ‬اَبَدًا‮ ‬دَائِمًا

Mübarek Üstadımız Efendimiz Hazretleri,

Leyali-i Mübareke olan regaib, mi’rac ve berat gece ve günleri ile takarrüb etmekte olan Ramazan-ı Şerif ve leyle-i kadrinizi tebrik eder, sizin ve bütün kardeşlerimizin ve umum Âlem-i İslâm’ın hakkında hâssaten bu sene daha hayırlı şeref ve faziletli ve îd-i fıtrın siz büyük Üstadımız hakkında ve hakkımızda bir halas günü olmasını Cenab-ı Erhamürrâhimîn Hazretlerinin merhamet ve âtıfetinden ve Mahbub-u A’zam (A.S.M.) Efendimizin şefaatından ve Kur’an-ı Kerim ve Risalet-ün Nur’un inayet ve himmetinden bekleriz. Ve bu vesile ile bütün buradaki eski ve yeni kadın ve erkek, çoluk ve çocuk kardeşlerimizle ve aile efradımızla birlikte mübarek ellerinizi ve eteklerinizi öperiz. Ve cümleten mergub ve makbul dualarınızı umar, hakirane zelilane ve âcizane dualarımızın da barigah-ı Ehadiyette kabulünü Resul-i Hâşimî (A.S.M.) Efendimiz hürmetine dileriz. Mütedeyyin ve mütefekkir, âdil ve âmil olan malûm efendinin selâm ve sevgilerini takdim ediyorum. Lillahilhamdü vel-minnetü bu muhterem zâtla her zaman görüşme imkânlarını buluyorum. Her mülâkatımda siz efendimizin ahvalinden sual buyurup söylediklerimi merakla dinliyorlar. Sıhhat ve âfiyet haberlerinizi verdikçe memnun ve mesrur oluyorlar. Ve her zaman selâm ve dualarınızı bekliyorlar. Risale-i Nurları daima okuyorlar. Emrinizle kendisine takdim ettiğimiz cildler arasında Yedinci Şua olmadığını anlayınca bu defa bir tane de matbu’ nüshalardan verdik. Daha çok memnun oldular. Mektublardan da bazılarını ve mersiyeleri okudular. Şimdi de vasiyetnamenizi görmek ve okumak için istediler. Onun için ayrıca bir tane Arabî Hülâsat-ül Hülâsa yazıp harekeliyerek takdim etmiştim. “Oh ne güzel, ben böyle şeyleri severim. Yalnız sen Üstad’a yaz ve benden selâm söyle. Kendi ifadesiyle her ne kadar zahmet ise de, bunun bir Türkçe tercümesini yazıp lütfetsin” dediler. Bendeniz de “Yazayım” diye söz verdim. Hazretinize arzeyleriz. Hem o hamiyetli kardeşimiz “Artık Risale-i Nur serbest olmuştur. Korkulacak bir şey yoktur. Şimdi içinizden birisi çıkıp bir fedakârlık yapsa, bu eserlerin hepsini tab’ettirebilir.” buyurdular. Ve bize büyük cesaret verdiler ve bize zahîr ve muîn oldular. Bunun üzerine yenilerden başka bir kardeşimiz “Burada yapsak pahalıya mal olur. Bütün masraflar bana ait olmak üzere sen İstanbul’a git, hiç olmazsa Asâ-yı Musa Mecmuasını yeni yazılarla serbest olarak bin kadar bastır gel de burada gençlere mekteblilere verip okutalım diye bendenize bir teklifte bulundu. Bunu da efendimize bildirmeyi muvafık bulduk. Emirlerinize intizardayız. “Risale-i Nur’un perde arkasında fütuhatı var ve olacaktır” diye senelerden beri verdiğiniz müjdelerin ve sevinçli haberlerin hârika ve kerametlerin işte bugün böylece tezahür ve tevali etmesi, hattâ gözlere girecek kadar yaklaşması ve kendini apaçık göstermesi, onun perdeyi bile parçaladığına delil sayılabilir, diyoruz.

Geçen gün burada yapılan hâfız cem’iyeti münasebetiyle İstanbul’dan memleketimize gelmiş olan hocalar arasında bulunan Fatih Câmi-i Şerifi imamı reis-ül kurra Ömer Efendi Hoca’ya bizdeki tevafuklu Kur’an cüzleri gösterildi. Âsâr-ı İslâmiye neşriyatında ve müftülükte de âzâ olan bu zât, mümkün ve müyesser olursa bunları meccanen tab’ ettirmeye söz vererek buradan ayrıldı. Eğer fotoğrafla olursa, yaldızlı kelimeler çıkmaz ve yerleri beyaz ve açık kalır, deniliyor. Emirlerinize intizaren bu ciheti de arzeyleriz. Eskiden sizi memlekette tanıyıp burada tekrar şeref-i muhabbetinizle müşerref olan ve müftülükle uzak bir kazaya giden Hasan Efendi mezunen şimdi buradadır. Eserlerinizden istedi. Bir tane matbu’ nüshalardan Yedinci Şua verdik. Kazasının hâkimi ve memurlarıyla okuyacaklar. Selâm ve hürmetlerini arzeyleriz. Yine yakınlarda buraya gelmiş olan ve sizinle geçen sene bir defa görüştüğünü söyleyen yüksek ziraat mühendislerinden ve Şeyhülislâm Sabri’nin torunlarından bir zâta da Asâ-yı Musa Mecmuasını verip okuttuk ve yazdırdık. Bundan büyük haz ve kuvvet-i iman duyduğunu ve memnunluğunu bildirdi. Bu adam aynı zamanda size yan bakan o ma’hud zabitin arkadaşı imiş. O vak’adan çok müteessir olduğunu söyledi. Ve o zaman arkadaşının bir hafta kadar geceleri hiç uyku uyuyamayıp sıkıntılar çektiğini anlattı. Burada doktorlara ve eczacılara ve bazı daire müdürlerine de Risale-i Nurları verip okutuyoruz. Hasılı, Risale-i Nur cüzleri etrafa yayılmakta ve yazılmakta devam ediyor. Âcizane arasıra yaptığım Cum’a hutbelerinde de Nur’un sözlerinden söylüyorum. Buradaki resmî vaiz ve köy hocaları da onunla alâkadar olmağa başladılar. Yalnız burada Risale-i Nur’un tam cüzleri yoktur. Bunun için çok zahmet çekiyoruz. Elimizde ancak vaktiyle hapishaneden çıkan kardeşlerimizden birer tane isteyebildiğimiz bazı eserler var ki, bunlar da karışıktır. Hele Lem’a ve Şualardan burada pek az var. Şimdi Reis Bey’den birer cild yazmağa başladık, amma onlar da noksandır. Burada tam bir takım yapmak istiyoruz. Bunun için Hüsrev Bey kardeşimize ve İslâmköylü Halil İbrahim’e yazdık. Her kaç para olursa olsun, fazla varsa alıp yazılmasına burada da çoğalmasına çalışacağız.

Burada kardeşlerimiz yazdıkları Asâ-yı Musa mecmualarından birkaçını Üstadımız Efendimize hediye etmişlerdir. Bunları takdim ediyoruz. Bu ilk yazıların sehiv ve hatalarıyla beraber kabulünü ve afvımızı rica ederiz. Burada Refika isminde bir hemşiremizin yazdığı Asâ-yı Musa defterinde bir sahifede gördüğümüz şu musîb ve garib tevafuku (eğer bu buluşumuz ve hesabımız doğru, tevafuka uygun ise) aynen Üstadımız Efendimize müsaadeleriyle arzetmeyi münasib gördük. O sahifenin her satırı başından birer kelime alıp, yukarıdan aşağı okuduğumuzda aynen şu manalı ve kerametli cümleler çıkıyor: “Bugün baharın kapısı açıldı. Kuşlar ve hayvanlar tesbih ve tehlile başladı.” Bu cümlelerin manalı olduğu işte meydandadır. Fakat kerametli olduğunu da şöylece anladık: Bu sahife tam baharın kapısı açıldığı gün olan rumi hesabla 9 ve efrencî hesabıyla da 22 Mart günü yazılmıştır. Tam nevruz günü yazılan bu sahife, yazanın hiç de haberi olmadan kendi kendine deftere yazıldığı tarihi de kaydetmiştir. Bu tevafuk ve kerameti görüp anladıktan sonra o hemşiremiz “Sen bu sahifeyi iki gün evvel yani Mart’ın 22’sinde nevruz günü yazmışsın. Çünki bugün 24’dür. Ve bu defter bize bunu söylüyor ve iki gündür ben yazılmadım, diyor. Aslı var mı ve bu duygumuz doğru mu?” deyince, “Allah aşkına öyledir, iki gündür yazamadım. Çünki meşgul ve mazurdum. Fakat bunu siz nasıl bildiniz?” diye zevciyle beraber yüzüme bakıp hayret edince, Risale-i Nur’un bu kerameti himmetinizle onlara da ayân edildi.

Âciz talebeniz

Hasan Feyzi