Mektup 66

(Az bir zamanda Nurlara çok hizmet eden Mustafa Osman kardeşimizin bu fıkrası Lâhika’ya girsin.)

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮ ‬وَاِنْ‮ ‬مِنْ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬اِلاَّ‮ ‬يُسَبِّحُ‮ ‬بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ‮ ‬اَبَدًا‮ ‬دَائِمًا

Çok aziz, çok mübarek, çok sevgili ve çok müşfik Üstadımız Efendimiz Hazretleri!

Sâniyen: Bu son sevimli ve müjdeli mektublarınızın âhirindeki “Latif bir tevafuktur ki” kelime-i mübarekesi ile başlayan ve Zülfikar Mu’cizatın makine ile tab’ına başlar başlamaz hemen zuhur eden inayet ve eltaf-ı Rabbaniyeyi müjde ve daha silsileler halinde zuhur edeceğini (Bir fâl-i hayırdır) müjdesiyle ihbar ve ihsan eden latif, kıymetli hâşiyeniz, bizleri de diğer Nurcu kardeşlerimiz gibi çok mütehassis, çok memnun ve biz Nurculara her an, her zaman lütf u inayetini bol bol ihsan eden Latif-i Zülcemal, Kahhar-ı Zülcelal ve Aziz-i Zûintikam hazretlerine hadsiz ve nihayetsiz hamd ü senalara ve şükür secdelerine sevketti. Ve siz mübarek ve sevgili Üstadımızı ihanet ve Risale-i Nur’un fütuhatına sed çekmek isteyenlerin cezalandığını duymak siz sevgili Üstadımızın kalb-i şeriflerine ârız olarak biz bîçarelere kadar sirayet eden ızdırab ve teessüratı izale ve mahzun ve mükedder ağlayan kalblerimizi ferahlandırdı.

Aziz ve sevgili Üstadımız! Mukaddemen Asâ-yı Musa’nın kaleme alındığı sırada bazı keramet-i Nuriye merkezde görülmesi üzerine tebşir ve işaret buyurduğunuz gibi Eskişehir müjdenizi takiben Zülfikar Mu’cizat’ın tab’ı henüz hitama ermeden en büyük keramet ve mu’cizatını o merkezde ve Süfyan’ın kendine taptırmak için âbide olsun diye rekzettirdiği âfilesinin yanıbaşında gösterdi. Elhamdülillahi hâzâ min fadlı Rabbî.

Sevgili Üstadım! 10 Ramazan Perşembe günü, Zincirli Câmi-i Şerifinde bir başçavuş tarafından ezan-ı Muhammedî (A.S.M.) okunmuş. İnzibatlar tarafından götürülmüş ise de serbest bırakıldığı şâyi’ olmuştur. Yine bunu takiben yarınsı günü Cum’a namazında Hacı Bayram Veli (Kuddise sırruhu) câmi-i şerifinde bir kardeşimizin bizzât duyduğu üzere bir asker tarafından yine ezan-ı Muhammedî’ye (A.S.M.) başlanmış, fakat bir gürültü patırtı olarak bıraktırılmış. Câmi, cemaat birbirine girmiş. Müteakiben tekrar bir sivil şahıs yine başlamış ve büyük bir kargaşalık yine bıraktırılmış. Okuyanları almışlar, götürmüşler. Fakat henüz neticesi malûm olmamış. Bu hâdise-i azîmin birbirini takib etmesiyle velev ki bir hâdise çıkarmak kasdıyla müstebidlerin eseri dahi olsa, bu fakir ve âciz şu kanaata âcizane olarak vardım ki: Artık nur eser harekete geçti. Esasen سِرّاً‮ ‬تَنَوَّرَتْ emrine nihayete ermesi de bunun işareti değil mi idi? Artık Asâ-yı Musa, küfür ve isyan kayalarını parçalayacak, âb-ı hayat olan ve bu milletin pek çok muhtaç bulunduğu iman kevserlerini akıtmağa başlayacak, teşne-dilan Nur havzasına dalarak kana kana içecekler. Artık Nur havzasının Nur sâkisine saldıran Süfyan’ın altı başlı hunhar ejderi, Asâ-yı Musa ve Zülfikar’dan aldığı derin, onulmaz yaraların ızdırabıyla inleye inleye canhıraş feryadlarla can verecek. Evet evet, bu muhakkak ve kat’î. Çünki o Nur’a ihanet ve gadredenler cezalarını bulmadılar mı? Kendilerine min tarafillah Denizli hâdisesiyle ve mübarek Meyve ile yapılan ihtar işaretine kulak asmayanlar, ehemmiyet vermeyenler ve yine utanmadan, korkmadan o Nur’un fütuhatına sed çekmek isteyenler ve o Nur’un kat’iyyen sönmez ve sönmeyecek olan dünya umum elektrik kuvvetlerinin bir araya toplanmasından daha kuvvetli ve daha çok nurlu şuaatını üflemekle söndüreceğiz sanan bedbahtlar birer birer o güvendikleri mevki ve câh sandalyelerini kaybetmediler mi? Eğer henüz gıyablarında mahkeme-i adaletin âdilane kararı kendisine tebliğ olmayan mücrimler varsa bilsinler ki: Hâkim-i Hakikî olan Allah-u Zülcelal Hazretleri onları afvetmiş değil. Belki şiddet-i tecziye için mühlet vermiştir. Meğer ki nedamet ederek tövbekâr olup, afv dileye, tarziye vere.. Kime? Hazret-i Kur’an’a ve Risale-i Nur’a.

اَلْبَاقِى‮ ‬هُوَ‮ ‬الْبَاقِى

Çok kusurlu ve dualarınıza çok muhtaç Mustafa Osman