Mektup 55

Isparta Medreset-üz Zehrasının parlak bir Medrese-i Nuriyesi olan Sava’da o medresenin mübarek üstadının hafîdi Ahmed’in samimi bir tarifnamesidir. Lâhika’ya girsin.

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ

Her eserden daha nurlu Sözleri

Her kitabdan daha şavklı Lem’aları

Bu asırda bulunmaz bunların hiç değeri

Zira meşgul olanlardan giderir gammı kederi.

Tek bir kelimesi bin elmasa bedeldir

Nur eserler bütün eserlerden güzeldir

Görünmüyor bunların şimdi benzeri

Nur bahridir hep Sözler’i Mektubat’la Lem’aları.

Bu Nurların tesirlidir sözleri

Her birisi sema-i Kur’anın parıldayan yıldızı

Türk vatanı bu Nurların zuhur eden menbaı

Üstadımın hediyesi hem Kur’anın tefsiri.

İlimlerin kaynağıdır bu Nurlar elbet

İmanların miftahıdır bu Nurlar elbet

Görmek istemeyenler divanedir elbet

İman ile hizmet edeni mes’ud eder elbet.

Ey Nurlar gözüm açıp gördüm sizi

Hem yazdım okuyarak sevdim sizi

Nurunla açtın gözümüzü ettin ikna’ kalbimizi

Budur emelimiz râh-ı hidayetten ayırma bizi.

Yoluna kurban olayım ey güzel Nurlar

Seninle kalbimize doluyor imanla sürurlar

Muvakkat bir zaman hicranınla oldumsa mahzun

Yakında bahr-ı ummanına girip olurum memnun.

Âh ben küçükten beridir Nur içinde yaşadım

Âh ne çare asker olup ağlayarak ayrıldım

Ondört aydır bu Nurları düşündükçe özledim

Kavuştur Allah’ım bu Nurlara diye gözledim.

Sakın arkadaş çirkin ellere kaptırma tanı

Düşün ki çoktur arayıp da bulamayanı

Bulmak isteyen dolaşsın Konya, Afyon’u

İmalâthanesini Isparta’da bulur menbaını.

Ey bu zamanda gaflet zulmetinde kalan vatandaş,

Ey bu Nurlardan mahrum kalan arkadaş

Derdine derman, kalbine iman bulmak istersen

Bu Nurları her yerde arayıp bulmağa çalış.

Gezme sergerdan Nur dairesinde tahkikî iman

Buna şâhid kalb-i selim hem de bozulmayan vicdan

İçinde istif edilmiş, eczacısı Üstad Bediüzzaman.

Buna şâhid başta Hazret-i Kur’an-ı Azîmüşşan

Ediyor isbat otuzüç âyâtıyla ayan

Gösterdi bize Hazret-i Ali şecaatta arslan

Hem pîr-i muazzam كُنْ‮ ‬قَادِرِىَّ‮ ‬الْوَقْتِ ile ediyor ilân.

Hem bunları teyid ediyor binlerce veli

Ediyor kanaat Allah’ın sevgili kulu

Bakıp da göremiyor başka doğru bir yolu

Allah’ın emrini tutmayanlar hepsi de deli.

Canım fedadır ey Risale-i Nur senin yoluna

Hakiki olayım kardeş nâşirine, hâdimlerine

Hiç görülmüyor benzeyen senin hakikatlarına

Canım feda olsun Risale-i Nur’a hem müellifine.

Derdlere derman, kalblere iman nuru

Her tarafa şan verir, düşmanın kalbine sızı

Bir seher yıldızı bu Nurların yüzü

Ondört aydan beridir ruhum arzular sizi.

Anadolu sinesinde doğup parladın

Ehl-i imana müjdeler verip etrafına topladın

Ehl-i gaflet dehşet alıp zulümlerle saldırdı

Nihayette mağlub edip onları da susturdun

Her yerde hayretle zikrolunur namın

Gökyüzüne çıkmak mıdır muradın

Şübhe yok ki bir urvet-ül vüskasın

Hep yolunda can vermektir muradım.

Feda edeceğim yolunda cismimi elbet

Fâni cismim seninle bâkileşir elbet

Ey mübarek Risale-i Nur lübb-ü şeriat

Azmimiz Allah’a kulluk hem Peygamber’e ümmet.

Hayatımdan kıymetlidir Risale-i Nur

Hem ruhumdan izzetlidir Üstadım

Ne hoştur sizinle kavuşmak Üstadım

Mukadder olursa terhiste varmaktır muradım.

Aklaşmış saçlarının her teli nurlar saçar

Her görünüşte yeni nurlu bir ufuk açar

Sana hakiki talebe olanlar ey Nur, nefs-i emmareden geçer

Münafıklar Nur’dan kaçar, mütehayyirler hayretle bakar.

Çok büyük nimetsin İslâm denen millete

Hâdimlerini tattırıyorsun elemsiz bir lezzete

Elbette uhrâda kavuşturacaksın hüsn-ü akibete

Budur gelmekten maksud bu dâr-ı mihnete.

Madem ki hep Allah’a kul, Peygamber’e ümmetiz

Cümlemizi Risale-i Nur dairesine çiz

Neler çektik bu Nurları görmeden biz

Şimdi eriştik nihayetsiz bir Nur’a biz.

Bundan sonra ölsek de hiç gam yemeyiz

Taklid iken oldu tahkik imanımız

Nurlar ile oldu rehber Üstadımız

İnayetlerle ömrünü etsin müzdad Yezdanımız.

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮ ‬وَاِنْ‮ ‬مِنْ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬اِلاَّ‮ ‬يُسَبِّحُ‮ ‬بِحَمْدِهِ

Çok muhterem, aziz Üstadım!

Ondört aydan beri Risale-i Nur’un dersinden nim-mahrum olduğumdan çok müteessirim. Binaenaleyh zihnimde kalan bâkiye-i Nur’un şevkiyle ve kardeşlerimizin kasidelerinden pederimin bana mektub göndermesiyle akl-ı perişanımla şu müşevveş, perişan vecizelerimi yazıp sunuyorum. Kusurumun afvıyla kabulünü temenni ile kemal-i hürmetle el ve ayaklarınızı öperek duanızı taleb ederim, Efendim Hazretleri.

Medrese-i Nuriye Üstadının torunu,

Risale-i Nur Şakirdlerinden Ahmed