Mektup 108
بِاسْمِهِ سُبْحَانَهُ وَاِنْ مِنْ شَيْءٍ اِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ
اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَكَاتُهُ اَبَدًا دَائِمًا
Birkaç mütedeyyin kardeşlerimin ruhî haletleri az-çok benimkine tevafuk ettiğinden müşfik Üstadımızın himmet ve mübarek duaları benim ve bizim gibi olanların derdlerine deva olur ümidiyle şu hasbihali yazıyorum:
Ey nefsim! Madem diyorsun ki kendimi beğenmiyor, günah ve isyanla âlûde olmuşum. Allah’ın iyi bir kulu olmak, birinci dileğim. Fakat tasavvurlarla doluyum. Derdime deva olacak derman isterim. Ey nefsim! Neden ye’s-i mutlak içinde çırpınırsın? Ne için dünyaya gelişinden pişmansın? Bilirsin ki Rabb-i Rahîmimizin rahmeti çok geniştir. O yaratan Rahîm-i Zülcelal’in rahmeti hadsizdir. Hem biliyorsun ki, bu vücud sefinesinde senin hiçbir tasarrufun yok. Bütün hüceyrat-ı bedeniyen hilkat ve fıtrat haliyle o Rabb-i Rahîmini takdis ve tesbih ediyor. Senin vazifen o sefine-i Rabbaniyede yalnız dümencilikten ibarettir. O halde sen neden isyan ile küfran-ı nimet ediyor ve hayatından bıkıyorsun. Yoksa kabiliyetsizliğin Rabb’in huzurunda bulunmağa bir mania mı teşkil ediyor? Eğer kabiliyetsizliğini bir kusur telakki edip bedbînliğe ve isyana düşüyorsan bilmiş ol ki, kabiliyet ve istidad Cenab-ı Hakk’ın bir lütf u keremidir. Eğer üzerindeki Hâlık-ı Rahîm’in bu nimetlerine karşı şükredersen o nimet manen güzelleşerek inkişaf eder, küf ü isyan ile mukabele etsen büsbütün elinden çıkmak ihtimali var. Hem bilirsin ki ey nefs-i emmarem, sen insanın en büyük düşmanısın. Senin firavunluğunu kırıp, şerrinden kurtulmak her kişinin harcı değildir. Ey maraz-ı vesvese ibtilasına maruz kalan nefsim! Hem diyorsun ki, kendini ıslah edemeyen başkalarının ıslahına vasıta olamaz. Anlıyorum ki, sen o menhus şeytanın hücumlarına maruz kalıp kalbe verdiği ilkaatın tesiriyle evham ve vesvese derelerinde inliyorsun. Bundan dolayı müteessir olup ye’se düşme. Zira bunlar senin arzun hilafında oluyor ve senin malın değillerdir. O cinn şerirlerine karşı de ki: Elhamdülillah ben mü’minim, şerrinden beni benden ziyade seven Rabbime sığınıyorum. O senin bana vermiş olduğun keder ve ye’s-i mutlak, kâfirlerin başına olsun. Onun için ben aczimi görerek Rabb-i Rahîmime iltica ediyorum. Fakrımı anlayıp onun şefkatine güveniyorum. Üzerimdeki nimet ve âsârını tefekkür ederek hamd ü sena ile lütf u keremine istinad ediyorum. Risale-i Nur’dan aldığım bu dersi Risale-i Nur’un bir kusurlu talebesi olmaklığım hasebiyle yine Risale-i Nur’u duacı ve şefaatçı yaparak ıslahımı ve ıslahımızı Risale-i Nur hürmetine Yaradan’dan niyaz ediyoruz.
Yâ İlahî ve yâ Rabbî! Ebedî kudretinde duran can ve canlar hakkı için kapına gelip yalvaran bu kusurlu biz kullarına rahmet edip kusurlarımızı afveyle! Bizleri Habib’in ve Risale-i Nur’un hürmetine ıslah eyle! Âmîn âmîn âmîn.
Dualarınıza çok muhtaç talebeniz
Mustafa ve Ziya