Mektup 21

(Halil İbrahim’in mektubunun suretidir.)

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮ ‬وَاِنْ‮ ‬مِنْ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬اِلاَّ‮ ‬يُسَبِّحُ‮ ‬بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ

Muhterem, mübarek, sevgili Üstadımız Efendimiz Hazretleri!

Mektub-u âlînizde işaret-i gaybiyenin 64’te Risale-i Nur te’lifçe tamam oluyor diye haber-i gaybiyeyi iki hal tasdik ediyor cümleleri, bizleri ağlatmış ve mahzun ve mükedder eylemiştir ve ciğerlerimizi dağlamaktadır. Zira hayatımızın hayatı ve canımızın baharı ve gönlümüzün safası ve gözümüzün nuru, kalbimizin süruru, maddî ve manevî gıdamızın ukde-i hayatiyesi olan Nur denizinin kaptanı, eşref zamanın bedii ve Risale-i Nur’un müellif-i muhteremi biricik Üstadımız Efendimiz Hazretleri! Acaba bizleri yetim mi bırakacak ve bu asr-ı zulmette parlayan şems-i tâbân seyrini mi değiştirecek ve yegâne kesb-i şerif-i fahrimiz olan Üstad-ı Yekta’mız dide-i dünyadan ufulüyle bizleri mahzun ve mükedder ve müteessir mi eyleyecek ve onun şefkat-i maneviyesinden mahrum mu kalacağız? Gerçi Kur’an-ı Mu’ciz-ül Beyan’ın menbaından fışkıran şelale-i Nur ve sertac-ı evliya olan Risale-i Nur nam-ı mübeccelesi ve onun açtığı hidayet yolu ve İslâmiyet güneşi ve insaniyet şuaı ve melekûtiyet deryası ruhlarımızı tenvir ve iska ettiği âb-ı hayatı kanımızda küreyvat-ı hamra ve beyza ve hattâ ruhumuz misillü bütün ecza-yı bedeniyemizde tahallül ve hattâ aklımız, fikrimiz, şuurumuz, gözümüz, nurumuz ve kalbî sürurumuz ve bütün maddî ve manevî havassımız olan Nur denizi ve cevher pazarı ve gevher deryası meydanda, yanımızda ve elimizdedir. Fakat başta Kur’an-ı Azîmüşşan ve onun muhtelif bahrlerinde ve hassaten فَمِنْهُمْ‮ ‬شَقِىّ‮ ‬وَ‮ ‬سَعِيدٌ âyât-ı beyyinat ile sarahat derecesinde işaret buyurduğu mev’ud-u Peygamberî ve sahabet-i Haydarî ve himayet-i Gavsî ve Selef-i Sâlihînden nice kutub ve asfiya ve mümtaz evliyanın zuhurundan haber verdikleri ve tarif ve tavsifinden âciz ve nâkıs bulunduğum muhterem ve muazzam ve mübarek ve muazzez mübeccel Üstadımız Efendimiz, nurumuz, ziyamız, sevgilimiz, mürşidimiz, güzelimiz, kaptan-ı deryamız, ağabeyimiz, kardeşimiz, arkadaşımız, yoldaşımız, teselli-i hatırımız, nâsırımız, muînimiz, şefîimiz, sebeb-i necatımız, cevherimiz, gevherimiz, şükufe-i baharımız, bülbülümüz, zümrüd-ü ankamız, hüma-yı devletimiz ve bu kadar ünsiyet ettiğimiz …… makam-ı mahbubiyetin şahikalarına yükselen medar-ı tesellimiz ve dürr-i yektamız! Acaba senin firakın bizleri deli divane etmez mi? Senin gaybubetine bizler nasıl tahammül edebiliriz? Aman aman Üstadımız Efendim? Sen sağ ol, ben sana kurban olayım. Talebelerin dide-i dünyada gaybubetine tahammülü yoktur. Senden daha çok istifade ve istifaza bekliyorlar. Senin meşam-ı ruhumuz olan mektub-u âlîlerin daha elimize gelmeden evvel bizleri Ya’kubvari اِنِّى‮ ‬َلاَجِدُ‮ ‬رِيحَ‮ ‬يُوسُفَ misillü ihsaslar, işaretler lisanımızda letafetler, zihnimizde incizablar husule getirmekte idi. Müteakiben mektub-u âlîlerinizi alıp عَلَى‮ ‬وَجْهِهِ‮ ‬فَرْتَدَّ‮ ‬بَصِيرًا âyetini tefsir ediyorduk. Allahümmahfazna böyle bir hal olursa, bizler bu feyizli tarabları ve bu istişmam-ı rîhları nereden bulacağız? Bizim hazîn kalblerimizi kim okşayacak? Gözlerimizden akan yaşları kimler dindirecek? Yaralı gönüllerimize kim merhem sürecek? Kırılan hatırlarımızı şefkatle kim tamir edecek? Derdli yüreklerimize kim şifa verecek? Aman Allahım, güzel Rabbim! Biricik Üstadımızı daha çok muammer buyur ve başımızdan eksik etme! Âmîn yâ Muîn!

Muhterem Efendim! Heyecanımın binde birini izah edemeyen ve zât-ı âlîlerince mübarek şahsınızdan bahsi makbul görülmeyerek şu pürkusur varakpareciğimi nazar-ı müsamaha ve afvile bakılmasını istirham eylerken feyyazbahş mübarek ellerinizden hararetle öper ve kalbimden kopan selâmlarımı, dualarımın kabul olmasını Mücîb-üd Daavat Hazretlerine niyaz buyurulmasını istirham eylerim. Ve taraf-ı âlîlerinde bulunan bilcümle kardeşlerimi de ayrı ayrı selâmlarımla istifsar-ı hatır eylerim. Bütün Risale-i Nur talebeleriyle birlikte muhterem Üstadımızın ömr-ü şeriflerinin daha çok muammer olmasını elbirliğiyle el kaldırıp dualarda bulunmamızı kendilerine âcizane hatırlatırım.

اَلْبَاقِى‮ ‬هُوَ‮ ‬الْبَاقِى

Günahkâr, kusurlu, âciz, nâkıs ve duanıza çok muhtaç kardeşiniz Halil İbrahim

Çok aziz, çok kıymetdar, çok mübarek, çok sevgili Üstadımız Efendimiz Hazretleri! Halil İbrahim kardeşimizin bu yazılarına biz de iştirak ettiğimizi bu mübarek mektubu takdim ile birlikte istifsar-ı hatır ederek el ve ayaklarınızdan öperek arzediyoruz, sevgili Üstadımız Efendimiz Hazretleri.

Terzi Mehmed Kâtib Osman Rüşdü Hüsrev