Mektup 61

Hasan Feyzi kardeşimizin bu güzel mektubunu sevgili Üstadımızın el ve ayaklarından öperek arz-ı ta’zimatla birlikte takdim ederiz, hem dualarınızı çok rica ederiz sevgili mübarek ve kıymetdar Üstadımız efendimiz hazretleri.

اَلْبَاقِى‮ ‬هُوَ‮ ‬الْبَاقِى

Kusurlu talebeniz

Hüsrev

Yüz mâşâallah, şehid merhum Hâfız Ali’nin Risale-i Nur’a karşı fevkalâde sadakat ve itikadını bu Hasan Feyzi aynen taşıyor, hem çokları ikaz eder, Risale-i Nur’a çalıştırır. İnşâallah o mübarek Denizli’de merhumun yazı cihetinde dahi hem Feyzi hem arkadaşları vâris olacaklar. Asâ-yı Musa Mecmuasını taksim-ül a’mal ile aynı kıt’ada onlar da yazsınlar, sonra bir cild içine alsınlar.

Feyzi’nin bu üçüncü şehnamesi, güzel bir kamçı-yı teşviktir. En son hülâsası ve yirmibirinci maddesi başta olsa daha şirindir. Ben üç maddesini yazdırmadım, gücenmesin. Âhirki madde başta olsaydı daha iyi olurdu. O malûm zabit, büyük bir memurdan aldığı emre binaen beni sebebsiz hükûmete istedi. Gerçi dostane konuştu. Fakat hakkımda teveccühü kırmak, bir nevi ihanet olması cihetiyle çok sıkıldım. Odama geldim. Bir saat sonra Feyzi’nin o ihanetten yüz derece ziyade hürmetkâr bir teveccüh ve o adamdan bin derece yüksek bir mertebeden bu takdirnamesi elime verildi. Aynı Halil İbrahim gibi, o adamın onbir gün fâsıla ile iki ihanetine ikişer tevafukları gördük. Umumunuza selâm.

Said Nursî

(Merhum Hâfız Ali’nin tam bir vârisi Hasan Feyzi’nin Risale-i Nur hakkında üçüncü bir şehnamesidir. Lâhika’ya ve daha münasib yerlere ve risalelere yazarsınız.) (Hasan Feyzi’nin Emirdağ yangınına dair ta’ziyesi. Umuma bakar.)

بِاسْمِهِ‮ ‬سُبْحَانَهُ‮ ‬وَاِنْ‮ ‬مِنْ‮ ‬شَيْءٍ‮ ‬اِلاَّ‮ ‬يُسَبِّحُ‮ ‬بِحَمْدِهِ

اَلسَّلاَمُ‮ ‬عَلَيْكُمْ‮ ‬وَ‮ ‬رَحْمَةُ‮ ‬اللّهِ‮ ‬وَ‮ ‬بَرَكَاتُهُ

Orada (Emirdağı’nda) âni olarak bir gece parlayıp, şiddetle her tarafı saran ve bazı müskirat dükkânı ve memurların büyük bir dairesi ve dükkânları yakıp kül eden yangın hâdisesi cidden elîmdir ve acıdır. O dehşet saçan ateşler ve alevler içinde ve arasında yalnız bir tek dükkânın da sanki demir ve taştan bir hisarmış gibi yanmayıp kurtulması da, hakikaten bir hârika ve keramettir. Bu yangında zarar gören zâtların teessürüne iştirak ettiğimiz gibi böyle büyük, hârika ve kerametle bundan zararsız çıkan ve mağazaları yanmayan o muhterem Çalışkan kardeşlere de vasıtanızla geçmiş olsun der, tebrik ve takdirlerimizi arz ve bu münasebetle hatıra gelen aşağıdaki şu birkaç noktayı da yazmaklığıma müsaade buyurmanızı rica eylerim efendim hazretleri.

1- Risalet-ün Nur, o yangın ile etrafını tarayıp temizliyor. Şübheli, kirli ve karışık olan eşya ve mevaddı yakıyor, haram ve harem dairesini ve harîm-i nurunu tanzif ve tathir ediyor. Nur’un bulunduğu böyle mübarek ve mukaddes bir mahalde ancak helâlı ikame ediyor.

2- Risalet-ün Nur etrafında yapılan fenalıklara razı değil, zulmü ve zulmeti ortadan kaldırıyor. Bulunduğu yerde aslâ kötülük ve fenalık olamaz deyip zecr ü men’ ediyor.

3- Risalet-ün Nur, her zaman her yerde tayyib ve tahir malı koruyup kurtarıyor.

4- Risalet-ün Nur, sadaka ve zekatı verilen malı hark ve garktan nasıl himaye ve vikaye ettiğini gösteriyor.

5- Risalet-ün Nur böyle dört yanı ateşlerle çevrilen bir dükkânın insan eliyle değil, ancak bir mu’cize veya bir keramet ile ve bir Nur ile kurtulabileceğini anlatıyor.

6- Risalet-ün Nur kalblerde yanan fitne ve fesad ateşinin dahi bu Nur ile söndürülebileceğini gösteriyor.

7- Risalet-ün Nur yangından zarar gören her adama (Çalışkanların yanmayan dükkânını ve kendilerini göstererek) “Siz de bunlar gibi olun, ba’dema siz de benimle meşgul bulunun. Bugünkü ve yarınki yangınlardan kurtulmak ve emin olmak istiyorsanız, işte ben en mükemmel bir İslâm sigortası, ateşten ve hattâ Cehennem’den korunmağa ve kurtulmağa yarar bir iman vesikasıyım. Sakın gaflet etmeyin. Namları ve lakabları, isimleri ve müsemmaları da çalışkan olan şu Çalışkanlar gibi siz de çalışın ve her sahada çalışkan olun” diyor.

8- Risalet-ün Nur Çalışkanların ve Ceylanların imanına kuvvet ve kudret veriyor, yakînlerini artırıyor. Daha bir çok Ceylan ve Geylanları hep bizim mübarek Ceylanımızın yoluna ve halkasına getirmek istiyor.

9- Risalet-ün Nur her tarafını saran o cehennemî ateşten o mübarek ticarethanenin, Nur’un ve hususan Âyet-ül Kübra’nın o dükkânda bulunan çok nüshalarının kerameti sayesinde masûn ve mahfuz kalıp yanmadığını, keramet ve mu’cizeleri inkâr eden bazı münkir ve itikadsızlara ve dolayısıyla da şu asır halkına göstererek tövbe ve rücû’ etmelerini, hakka ve Nur’a dönmelerini, salah ve felaha ermelerini lehlerine olarak hitab ediyor, işaret ediyor, açıkça gösteriyor.

10- Risalet-ün Nur, nur-u imana bürünen mü’min ve muvahhidlerin bu nurlarıyla dünyada maddî ve manevî her türlü ateşi söndürdükleri gibi, berzahta ve dûzahta dahi o emansız ateşi nasıl söndüreceklerini aynen gösteriyor.

11- Risalet-ün Nur hiç okunmasa; sade, safi bir itikadla yazılı nüshalarından bir veya birkaç tanesi bir evde veya bir dükkânda bulundurulsa ve saklansa, hürmet ve ta’zim ve iyi bir itikadla arasıra nazar edilse bile, yine mahallin tehlike ve korkulardan emin olacağını bu vesile ile yine bize anlatıyor.

12- Risalet-ün Nur, kendisinin bir rahmet-i İlahiye olduğunu ve Rabbi Celle ve A’lâ’nın gazabını gidermeğe ve söndürmeğe kâfi geleceğini keza bizlere söylüyor.

13- Risalet-ün Nur, maddî suyun harlayıp gelen selin ve itfaiyenin bile yine maddî bir yangını söndürmeğe kâfi gelmediğini, telaş ve tedbirin ve sairenin yangınlara karşı gelemeyeceğini ve asıl Nur’un ve rahmet-i İlahiyenin müessir olduğunu bildiriyor.

14- Risalet-ün Nur, bununla bazan perde arkasında ve bazan da perde önünde fütuhat yaptığını ve füyuzat saçtığını gösteriyor.

15- Risalet-ün Nur, her bulunduğu yerde kendi kendini sıyanet ve haraset ediyor. Zarfını ve gılafını, sanduk ve sadefini dahi o dürr-i yekta muhafaza ve müdafaa ediyor.

16- Risalet-ün Nur, nesiller boyunca söylenecek ve asırlarca yâd edilecek ve dillere destan olacak yeni ve parlak bir hakikat ve bir hârika darb-ı meselini “Herkes yanmış da Çalışkanlar yanmamış. Taştan, tunçtan değil Nur’danmış” bize ifşa ve ihda ve armağan ediyor.

17- Risalet-ün Nur, “Ya Rabbî, kurtar!” nida ve duasından, ol Rabb-i Rahîm’in, ol Zât-ı Hakîm’in ne derece hoşnud ve razı olduğunu ve derya-yı rububiyet ve hem Rahîmiyetinden o mahalle serpilen bâran-ı şefkat ve rahmetinin o müdhiş ateş ve alev selini nasıl söndürdüğünü yine bize gösteriyor.

Öyle bir ses, öyle bir nefes ki; istese o umum yangına tevcih ve tenfis edilse idi, elbette derhal söner. Ve bir cehennem de olsa onu da mahv u nâbud olurdu. Fakat bu sayılı hakikatları ve Nur’un kerametini bize ve âleme göstermek için öyle olmadı, yalnız bir daireye hasredildi.

18- Risalet-ün Nur, yine bize anlatmak ve duyurmak istiyor ki: Türlü meşakkat ve zahmetlerle ve türlü düşünceler ve korkularla kazanılan ve biriktirilen ve karışık bir hal alan ve ekall-i kalil olan bu meta’-i dünya işte böyle birkaç saat kadar az bir zaman içinde hebaen mensura olup gidiyor ve sahibini hâib ve hâsir bir hale getiriyor. Onun için cem’-i iddihar etmeyin diyor ve hele ihtikârdan şiddetle men’ ediyor. Ve onlara ve hem bize كَلاَّ‮ ‬لَيُنْبَذَنَّ‮ ‬فِى‮ ‬الْحُطَمَةِ hakikat ve mu’cizelerinden bahis açıp ders veriyor. تَطَّلِعُ‮ ‬عَلَى‮ ‬اْلاَفْئِدَةِ yangınının o dehşetinden dem vuruyor ve gözlerini açtırıyor. Ashab-ı İzamdan malûm Ebu Zerr gibi bugünkü Ebu Zerr ve Ebu Fıdda’lara va’z u nasihat ediyor, tefekkür ve teyakkuza sevk ediyor.

19- Risalet-ün Nur, kurtulan bu dükkânı ve sahibini dükkânı yananlara ve hem Nur’dan mahrum ve gafil olanlara göstererek onları da gayrete getirip Nur’a bağlamak istiyor.

20- Risalet-ün Nur, Nur’un nâra olan galebe ve zaferini ve fütuhatını, şübhesi olanlara ve inanmayanlara açıkça gösteriyor. Yıldırım, yangın, sel ve isabetten hakikî ve en emîn çare ve en kavî sed ve siper-i saıka ve sıyanet, Nur’un tâ kendisi olduğunu ilân ve isbat ediyor.

21- Risalet-ün Nur, her ateşi ve her yangını çok güzel söndürür.

(Devamı için Bkz.)

Bütün aile efradımız ve kardeşlerimizle birlikte mübarek ellerinizi öper ve dualarınızı bekleriz efendim hazretleri.

Bîçare talebeniz

Hasan Feyzi